آرتروز شایع‌ترین بیماری مفصلی است که به تدریج با تخریب غضروف‌های محافظ انتهای استخوان‌ها ایجاد می‌شود. سن بالا یکی از عوامل اصلی خطر ابتلا به این بیماری به شمار می‌رود. اما مطالعه‌ای گسترده در کره جنوبی که بیش از 1.2 میلیون بزرگسال بالای 40 سال را شامل شده، نشان می‌دهد مصرف الکل نیز می‌تواند در بروز آرتروز نقش داشته باشد.
در این تحقیق، افراد شرکت‌کننده که در آغاز مطالعه دچار آرتروز نبودند، بین سال‌های 2009 تا 2011 میزان و فراوانی مصرف الکل خود را گزارش دادند. سپس تا سال 2023 وضعیت ابتلای آن‌ها به آرتروز پیگیری شد. نتایج نشان داد که هرچه میزان مصرف الکل بیشتر باشد، احتمال ابتلا به آرتروز نیز افزایش می‌یابد.
در مقایسه با افرادی که الکل مصرف نمی‌کردند، کسانی که مصرف کمی داشتند 3.7 درصد بیشتر در معرض آرتروز قرار داشتند. این ریسک در افراد با مصرف متوسط به 8.1 درصد و در مصرف‌کنندگان پرمصرف به 18.6 درصد رسید. همچنین رابطه‌ای دوز-پاسخ مشاهده شد؛ یعنی هر چه میزان و تکرار مصرف الکل بالاتر بود، خطر ابتلا به آرتروز نیز بیشتر می‌شد.
تعریف مصرف‌کنندگان بر اساس میزان الکل به این صورت بود: مصرف گاه‌به‌گاه کمتر از نیم لیوان آبجو با قدرت متوسط در روز، مصرف متوسط برای مردان معادل 0.6 تا 1.7 لیوان در روز و برای زنان تا یک لیوان، و مصرف زیاد برای مردان 1.7 لیوان یا بیشتر و برای زنان یک لیوان یا بیشتر در روز.
نکته قابل توجه این است که این ارتباط بین مصرف الکل و آرتروز در افراد با وزن‌های مختلف و حتی کسانی که عملکرد کبدی طبیعی داشتند و سابقه بیماری کبدی نداشتند نیز مشاهده شد. با این حال، در زنان ریسک ابتلا به آرتروز با مصرف کمتر الکل نسبت به مردان افزایش می‌یابد.
محققان با احتیاط تأکید می‌کنند که یافته‌های آن‌ها نشان‌دهنده ارتباط بین مصرف الکل و آرتروز است، اما نمی‌توان به طور قطعی رابطه علت و معلولی را اثبات کرد. آن‌ها اعلام کرده‌اند که برای درک بهتر این موضوع نیاز به تحقیقات بیشتری وجود دارد.
