بیماری پارکینسون در فرانسه با سرعت نگرانکنندهای در حال افزایش است. بر اساس نخستین رصدخانه ملی این بیماری که توسط انجمن فرانسه پارکینسون و سازمان بهداشت عمومی فرانسه تهیه شده، هر ۲۰ دقیقه یک مورد جدید از پارکینسون تشخیص داده میشود. همچنین نزدیک به ۲۰ درصد بیماران در زمان تشخیص کمتر از ۶۵ سال سن دارند.
این روند افزایشی در سطح کشور قابل توجه است، اما تفاوتهای جغرافیایی چشمگیری نیز مشاهده میشود. برخی مناطق مانند وین، میزان افزایش موارد جدید را تا ۸۵ درصد در ده سال گذشته تجربه کردهاند، در حالی که میانگین افزایش در کل فرانسه حدود ۲۳.۶ درصد است. در این منطقه حدود ۳۴ نفر از هر ۱۰ هزار نفر به این بیماری مبتلا هستند، در حالی که میانگین کشوری ۲۸ نفر است. مایان، هراولت، بوچ-دو-رون و ژیروند نیز از دیگر مناطقی هستند که افزایش قابل توجهی در تعداد بیماران پارکینسون داشتهاند.
یکی از نکات قابل توجه برای متخصصان، ارتباط این مناطق با فعالیتهای کشاورزی گسترده است. این مناطق دارای کشتزارهای بزرگ غلات، باغهای انگور و میوه هستند. ماری فوزاتی، مدیر علمی انجمن فرانسه پارکینسون، معتقد است که سموم کشاورزی، فلزات سنگین و حلالهای شیمیایی از عوامل محیطی مهمی هستند که باید مورد توجه قرار گیرند. تحقیقات علمی، از جمله مطالعات انجام شده در کالیفرنیا، نشان دادهاند که حتی افرادی که به طور مستقیم با این مواد در تماس نیستند اما در نزدیکی مزارع سمپاشی شده زندگی میکنند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به پارکینسون قرار دارند.
با این حال، متخصصان هشدار میدهند که نباید به سرعت نتیجهگیری کرد، زیرا پیری جمعیت همچنان مهمترین عامل افزایش کلی تعداد بیماران در فرانسه محسوب میشود.
تأثیرات بیماری پارکینسون بر زندگی روزمره
پارکینسون یک بیماری نورودژنراتیو است که به تدریج سلولهای مغزی کنترلکننده حرکات را تحت تأثیر قرار میدهد. علائم آن شامل لرزش، سفتی عضلات، کندی حرکات و مشکلات در راه رفتن است. پیشرفت بیماری میتواند زندگی روزمره و استقلال فرد مبتلا را به شدت مختل کند.
طبق دادههای انجمن فرانسه پارکینسون، بیماران به طور متوسط ۱۳ سال از زندگی خود را بدون سلامت کامل از دست میدهند. با توجه به تشخیص هر ۲۰ دقیقه یک مورد جدید، افزایش بیماری پارکینسون به یک چالش مهم در حوزه سلامت عمومی تبدیل شده است.
فراتر از مراقبت از بیماران، درک بهتر عوامل محیطی و تفاوتهای منطقهای برای بهبود پیشگیری و برنامهریزی نیازهای آینده اهمیت زیادی دارد.




