پژوهشگران دانشگاه جان هاپکینز در آمریکا کشف کردهاند که دو ناحیه از مغز ممکن است سالها پیش از ظهور علائم اولیه بیماری آلزایمر شروع به تحلیل رفتن کنند. این یافته نشان میدهد که تغییرات مغزی میتوانند تا ده سال قبل از بروز مشکلات حافظه در تصویربرداری مغزی قابل مشاهده باشند.

دو منطقه مغزی آسیبدیده پیش از فراموشی
تا کنون تحقیقات بیشتر بر روی هیپوکامپوس متمرکز بود؛ منطقهای کلیدی در مغز که نقش مهمی در شکلگیری و ذخیره خاطرات دارد. اما دانشمندان جان هاپکینز دریافتند که دو ناحیه دیگر، یعنی قشر انترورینال و آمیگدالا، زودتر از هیپوکامپوس دچار کاهش حجم میشوند. قشر انترورینال در حافظه و بازیابی خاطرات نقش دارد و آمیگدالا در پردازش احساسات و ثبت رویدادهای مهم دخیل است.
بررسی اسکنهای مغزی چند صد نفر نشان داد که این دو ناحیه در مراحل اولیه بیماری آلزایمر، تحلیل بافتی بیشتری نسبت به هیپوکامپوس دارند. به عبارت دیگر، مغز ممکن است نشانههای آسیب را در این مناطق قبل از آنکه مشکلات حافظه در زندگی روزمره آشکار شود، نشان دهد.
تشخیص زودهنگام آلزایمر پیش از علائم
محققان همچنین ارتباطی بین این تغییرات مغزی و تجمع غیرطبیعی پروتئین تاو مشاهده کردند. این تجمعها که عملکرد سلولهای مغزی را به تدریج مختل میکنند، از نشانههای شناخته شده آلزایمر هستند.
یکی از مزایای مهم این کشف، امکان شناسایی بیماری پیش از بروز مشکلات حافظه و اختلالات شناختی جدی است. تشخیص زودهنگام میتواند به پزشکان اجازه دهد پیش از آنکه آسیبهای مغزی گسترده شوند، مداخلات درمانی را آغاز کنند.
مارلین آلبرت، همکار نویسنده این مطالعه و مدیر مرکز تحقیقات آلزایمر دانشگاه جان هاپکینز، میگوید: «هدف ما درمان بیماران پیش از ظهور علائم آلزایمر است تا بتوانیم روند بیماری را کند یا حتی متوقف کنیم.»
با این حال، مطالعات بیشتری برای تأیید صحت این شاخصهای جدید و نحوه استفاده از آنها در پیگیری بیماران لازم است.




