سه ویژگی شخصیتی که نشان‌دهنده اضطراب پنهان هستند از نگاه روانشناس آنگلا فرناندز

اضطراب تنها به حملات پانیک، تپش قلب یا بی‌خوابی محدود نمی‌شود. روانشناس آنگلا فرناندز در ویدیویی که در تیک‌تاک بسیار دیده شده، توضیح می‌دهد که بسیاری از افراد مضطرب سه ویژگی شخصیتی مشترک دارند که اغلب به اشتباه به عنوان صفات مثبت شناخته می‌شوند: خودانتقادی شدید، مهربانی بیش از حد و حساسیت عاطفی بالا.

این ویدیو که توسط مجله مردانه Men’s Health اسپانیا بازنشر شده، توجه گسترده‌ای را جلب کرده زیرا دیدگاه رایج درباره اضطراب را که صرفاً یک مشکل ذهنی یا جسمی است به چالش می‌کشد. فرناندز تأکید می‌کند که این ویژگی‌ها نقص نیستند که باید حذف شوند، بلکه سبک‌های رفتاری هستند که باید یاد گرفت چگونه با آن‌ها کنار آمد تا زندگی روزمره را مختل نکنند.

چرا صفات مثبت می‌توانند اضطراب را پنهان کنند؟

مسئولیت‌پذیری، مهربانی و حساسیت صفاتی هستند که جامعه به شدت ارزشمند می‌داند. بسیاری از افراد مضطرب از کودکی آموخته‌اند که ارزش آن‌ها به انجام درست کارها بستگی دارد و این باعث ایجاد نیاز به کنترل همه چیز می‌شود. این کنترل بیش از حد به استرس مزمن منجر می‌شود، حتی اگر ظاهراً همه چیز خوب به نظر برسد.

روانشناس یادآور می‌شود که داشتن یک یا چند ویژگی شخصیتی برجسته به معنای ابتلا به اختلال اضطرابی نیست. اضطراب زمانی مشکل‌ساز می‌شود که خواب، تمرکز، روابط یا کار را تحت تأثیر قرار دهد. بین این دو حالت، منطقه خاکستری وجود دارد که در آن این صفات اگر به حد افراط برسند، باعث تنش دائمی می‌شوند.

سه ویژگی شخصیتی که اضطراب را در زندگی روزمره پنهان می‌کنند

• خودانتقادی و کمال‌گرایی: افرادی مسئول و دقیق که نمی‌توانند کاری را به صورت «کافی خوب» قبول کنند. فشار ناشی از این ویژگی باعث نگرانی و ترس از اشتباه می‌شود. تمرین انعطاف‌پذیری و پذیرش نقص به کاهش فشار روانی کمک می‌کند.
• مهربانی بیش از حد و ناتوانی در گفتن «نه»: افرادی که رفاه دیگران را بر رفاه خود ترجیح می‌دهند و به سختی مرزهای شخصی را حفظ می‌کنند. گفتن «نمی‌توانم این بار» یک اقدام محافظتی است، نه خودخواهی.
• حساسیت عاطفی بالا (نوروستیسم): واکنش شدید به رویدادهای کوچک مانند تأخیر یا انتقاد سرد که می‌تواند کل روز را تحت تأثیر قرار دهد. تمرین‌هایی مانند مدیتیشن کوتاه، تنفس عمیق و خودمهربانی به کنترل این حساسیت کمک می‌کند.

اضطراب، نوروستیسم و زمان درخواست کمک

نوروستیسم به تمایل پایدار برای تجربه احساسات منفی مانند اضطراب، شرم یا گناه اشاره دارد. مطالعات نشان داده‌اند که سطح بالای این ویژگی خطر ابتلا به اختلالات اضطرابی یا افسردگی را افزایش می‌دهد. بنابراین داشتن این سه ویژگی به معنای بیماری قطعی نیست، اما نشان‌دهنده آسیب‌پذیری است که نیاز به توجه دارد.

علائم هشداردهنده شامل خواب ناکافی، تنش‌های جسمی مداوم، اجتناب از موقعیت‌های روزمره به دلیل ترس، تحریک‌پذیری در روابط و احساس نزدیک بودن به فروپاشی تقریباً هر روز است. در این شرایط، مراجعه به روانشناس و استفاده از درمان‌های شناختی-رفتاری می‌تواند به کاهش خودانتقادی، تعیین مرزهای سالم و مهربانی بیشتر با خود کمک کند.