گابی رومرو، خبرنگار حوزه آشپزی آمریکایی، با وجود اینکه فردی سخت‌گیر در انتخاب شراب نیست، به شدت مخالف استفاده از شراب آشپزی در غذاست. این نوع شراب که در سوپرمارکت‌ها به فروش می‌رسد، برای مصرف مستقیم طراحی نشده و حاوی مقدار زیادی نمک است.
رومرو می‌گوید شراب‌های آشپزی باید حداقل ۱.۵ درصد نمک داشته باشند تا مجوز فروش بگیرند. این میزان نمک می‌تواند به طور قابل توجهی میزان سدیم غذا را افزایش دهد. به عنوان مثال، در یک دستور پخت مرغ پیکاتا که به نیم فنجان شراب سفید نیاز دارد، جایگزینی آن با شراب آشپزی می‌تواند بیش از ۷۰۰ میلی‌گرم سدیم به غذا اضافه کند که تقریباً یک سوم میزان سدیم روزانه توصیه شده است.
علاوه بر افزایش نمک، شراب‌های آشپزی به دلیل وجود شکر و مواد نگهدارنده برای حفظ طولانی‌مدت پس از باز شدن، طعم غذا را نیز تغییر می‌دهند و ممکن است مزه اصلی غذا را تحت تأثیر قرار دهند.
رومرو توصیه می‌کند به جای شراب آشپزی از شراب معمولی استفاده شود؛ نیازی به انتخاب شراب گران‌قیمت نیست و یک شراب خوش‌طعم و مقرون‌به‌صرفه کافی است. باقی‌مانده شراب را می‌توان در قالب قالب یخ منجمد کرد و بعداً در آشپزی استفاده نمود.
همچنین، ورموت به عنوان جایگزینی مناسب برای دستورهایی که به مقدار کمی شراب نیاز دارند، پیشنهاد شده است. ورموت که نوعی شراب تقویت‌شده است، برخلاف شراب آشپزی نمک ندارد و می‌تواند تا حدود یک ماه در یخچال نگهداری شود. این ویژگی باعث می‌شود برای استفاده‌های کم‌مقدار بسیار کاربردی باشد.
در نهایت، رومرو اشاره می‌کند که برخی شراب‌های آشپزی آسیایی مانند میرین یا شراب شائوشینگ، که از انگور تهیه می‌شوند، می‌توانند به غذاهای آسیایی مانند سوت‌های سرخ‌شده، سس‌ها و دامپلینگ‌ها عطر و طعم عمیق‌تری ببخشند.
