مطالعه‌ای گسترده در آمریکا نشان می‌دهد که تغییر در کیفیت صدا پس از ۵۰ سالگی ممکن است با افزایش خطر ابتلا به زوال شناختی یا دمانس، از جمله بیماری آلزایمر، مرتبط باشد. این نتایج در مجله Journal of Voice منتشر شده است.
محققان دانشگاه درکسل آمریکا داده‌های بیش از ۸۳۳ هزار شرکت‌کننده بالای ۵۰ سال را بررسی کردند. آن‌ها افراد دارای اختلالات صوتی، کاهش شنوایی یا هر دو را با گروه‌های کنترل که هیچ‌کدام از این مشکلات را نداشتند، مقایسه کردند. سپس تشخیص‌های مربوط به اختلالات شناختی یا دمانس را از یک سال پس از ارزیابی صدا و شنوایی مورد بررسی قرار دادند.
افزایش قابل توجه خطر دمانس با اختلالات صوتی و شنوایی
نتایج نشان داد افرادی که فقط دچار اختلال صوتی بودند، ۵۸ درصد بیشتر از گروه کنترل در معرض خطر دمانس قرار داشتند. این خطر در کسانی که هم اختلال صوتی و هم کاهش شنوایی داشتند، تا ۱۰۴ درصد افزایش یافت. به طور کلی، افراد دارای اختلالات صوتی با یا بدون کاهش شنوایی ۲۹ درصد و کسانی که فقط کاهش شنوایی داشتند ۲۷ درصد بیشتر در معرض خطر بودند.
رابرت ساتالوف، استاد و رئیس بخش گوش و حلق و بینی دانشگاه درکسل و نویسنده اصلی این مطالعه، می‌گوید: «قوی‌ترین ارتباط با دمانس در بیمارانی دیده شد که همزمان دچار اختلال صوتی و کاهش شنوایی بودند.»
تغییر صدا لزوماً به معنای ابتلا به دمانس نیست
با این حال، این نتایج باید با احتیاط تفسیر شوند. کیمبرلی مولر، پژوهشگر دانشگاه ویسکانسین که در این مطالعه شرکت نداشته، اشاره می‌کند که استفاده از گروه‌های کنترل متفاوت، مقایسه مستقیم خطرات مرتبط با اختلالات صوتی و کاهش شنوایی را دشوار می‌کند. این مطالعه صرفاً یک ارتباط را نشان می‌دهد و دلیل و معلول را اثبات نمی‌کند.
اختلالات صوتی می‌توانند دلایل متعددی داشته باشند، از جمله ندول‌های صوتی، التهاب یا خستگی صدا. همچنین با افزایش سن، حجم بافت‌ها، انتهای عصبی و قدرت تنفسی کاهش می‌یابد که بر قدرت و کیفیت صدا تأثیر می‌گذارد.
فرضیه کاهش تعاملات اجتماعی
محققان برای توضیح این ارتباط، فرضیه کاهش تعاملات اجتماعی را مطرح کرده‌اند. رابرت ساتالوف می‌گوید: «اگر دچار اختلال صوتی باشید که صدایتان را تغییر می‌دهد یا صحبت کردن و آواز خواندن برایتان دردناک باشد، طبیعی است که کمتر در فعالیت‌های اجتماعی یا تحریک‌کننده مغز شرکت کنید.»
نویسندگان این مطالعه قصد دارند بررسی کنند که آیا برخی علل خاص اختلالات صوتی بیشتر با زوال شناختی مرتبط هستند و آیا درمان آن‌ها می‌تواند این ارتباط را تغییر دهد. همچنین در برخی بیماران، مراجعه به متخصص گوش و حلق و بینی می‌تواند فرصتی برای ارزیابی سایر عوامل سلامت و حتی بررسی شناختی باشد.
