روجر-پل درو، فیلسوف و استاد دانشگاه ۷۷ ساله، که سابقه تحصیل در مدرسه عالی نرمال سن کلود را دارد، به پرسشی ساده اما بنیادین بازمی‌گردد: چگونه می‌توان در دنیایی پر از بحران‌ها و هشدارها زندگی کرد؟ پاسخ او بازگشت به رواقی‌گری مدرن است، فلسفه‌ای که از آموزه‌های باستانی اقتباس شده و تأکید می‌کند تنها چیزی که واقعاً تحت کنترل ماست، نحوه واکنش ما به رویدادهاست.
در مصاحبه‌ای اخیر، او این نگرش را با جمله‌ای که به نوعی منشور فلسفی به نظر می‌رسد، خلاصه می‌کند: «رویدادها همان‌گونه هستند که هستند؛ برخی ما را می‌ترسانند، برخی خوشایندند، اما مهم این است که تصور نکنیم این رویدادها فرمان زندگی ما را در دست دارند. آن‌ها ممکن است تأثیرگذار باشند، اما این ما و اراده‌مان هستیم که زندگی خود را هدایت می‌کنیم.»
رواقی‌گری مدرن؛ فلسفه‌ای با کاربرد امروز
رواقی‌گری مدرن جریانی است که اصول رواقی‌گری باستانی، مانند آموزه‌های اپیکتتوس و مارکوس اورلیوس، را برای چالش‌های معاصر مانند فشارهای روانی، نااطمینانی اقتصادی و اضطراب‌های زیست‌محیطی به‌کار می‌گیرد. فیلسوفان معاصر، از جمله لارنس بکر با کتاب «رواقی‌گری نوین» در سال ۱۹۹۸، نقش مهمی در احیای این فلسفه ایفا کرده‌اند.
در اوایل دهه ۲۰۱۰، گروه بین‌المللی Modern Stoicism این جنبش را سازماندهی کرد و رویدادهایی مانند «هفته رواقی‌گری» و کنفرانس سالانه Stoicon را برگزار نمود. در فرانسه نیز انجمن Stoa Gallica منابعی را برای تبدیل این فلسفه به یک هنر زندگی و بهداشت روانی ارائه می‌دهد.
تمرکز بر اراده؛ کلید اصلی فلسفه درو
روجر-پل درو که نویسنده کتاب پرفروش «۱۰۱ تجربه فلسفه روزمره» است، رواقی‌گری را پاسخی به دوره‌های بی‌نظمی می‌داند. او اشاره می‌کند که رواقی‌ها در زمان‌های بحران در آتن و رم ظهور کردند، زمانی که خشونت و بی‌ثباتی سیاسی غالب بود. درو بر اهمیت «اراده» و آموزه اپیکتتوس تأکید می‌کند که می‌گوید دنیای بیرون تحت کنترل ما نیست، اما واکنش ما به آن تحت کنترل است.
او در یکی از کتاب‌هایش نقل قولی از مارکوس اورلیوس می‌آورد که می‌گوید «نباید از رویدادها خشمگین شد»؛ این تنها راه برای جلوگیری از غرق شدن در اخبار و وقایع است.
تفکیک کنترل؛ راهنمای ذهنی نه زره احساسی
رواقی‌ها مفهوم «دوگانگی کنترل» را مطرح کرده‌اند که تفاوت میان چیزهایی که تحت کنترل ما هستند و آن‌هایی که نیستند را مشخص می‌کند. به عنوان مثال، قضاوت‌ها، انتخاب‌ها و تلاش‌های ما قابل کنترل‌اند، اما آب و هوا، رفتار دیگران، یا تصمیمات شغلی خارج از کنترل ما هستند.
هدف این نیست که تسلیم شویم، بلکه انرژی خود را روی آنچه واقعاً می‌توانیم تغییر دهیم متمرکز کنیم. مثلاً نمی‌توان نتیجه یک امتحان را کنترل کرد، اما می‌توان برنامه‌ریزی برای مطالعه و خواب کافی داشت. نمی‌توان الگوریتم شبکه‌های اجتماعی را تغییر داد، اما می‌توان زمان استفاده از آن‌ها را محدود کرد و منابع اطلاعاتی را انتخاب نمود.
این رویکرد تا حدی با درمان‌های شناختی-رفتاری هم‌راستا است که روی افکار و رفتارها تمرکز دارد نه رویدادهای بیرونی.
هشدار درباره سوءتفاهم رواقی‌گری و اهمیت سلامت روان
مطالعه‌ای منتشر شده در مجله مطالعات شادی با بررسی ۶۳۶ نفر در نیوزیلند، ۲۹۰ نفر در نروژ و ۳۸۱ نفر در آمریکا نشان می‌دهد که ایدئولوژی رواقی که به معنای سرکوب مداوم احساسات و عدم ابراز آن‌هاست، با کاهش سطح رفاه روانی مرتبط است.
بنابراین، رواقی‌گری مدرن بهتر است به عنوان تمرینی برای مشاهده و انتخاب واکنش‌ها دیده شود، نه به عنوان دستورالعملی برای سردی عاطفی. درو نیز بر باروری بی‌حوصلگی و ضرورت بررسی زندگی تأکید می‌کند. آگاهی از احساسات، بیان ترس‌ها و تصمیم‌گیری درباره نحوه عمل می‌تواند به آرامش روزمره کمک کند.
در موارد اضطراب مزمن، افسردگی یا تروما، این ابزارها مکمل درمان‌های حرفه‌ای هستند و مراجعه به متخصص سلامت روان باید اولویت باشد، نه تکیه صرف بر اراده فردی.
