تزریقهای لاغری که از خانواده آگونیستهای گیرنده GLP-1 هستند، میتوانند عوارض جانبی متعددی ایجاد کنند، بهویژه در ابتدای درمان یا هنگام افزایش دوز دارو. شایعترین این عوارض شامل تهوع، استفراغ، اسهال، یبوست، درد یا ناراحتیهای شکمی و احساس نفخ است. تحقیقات اخیر نشان دادهاند که این داروها احتمال ریزش مو را در برخی بیماران افزایش میدهند.
اما مطالعهای که در کنگره سال ۲۰۲۶ آکادمی اروپایی پوست و بیماریهای مقاربتی (EADV) در وین ارائه شد، نشان میدهد که مشکل جدا شدن ناخنها از بسترشان (آنیکولیز) در افرادی که از آگونیستهای گیرنده GLP-1 استفاده میکنند، تقریباً چهار برابر بیشتر از کسانی است که این داروها را مصرف نمیکنند.
جزئیات مطالعه و علائم آنیکولیز
آنیکولیز به معنی جدا شدن تدریجی ناخنهای دست یا پا از پوست زیرین است که معمولاً با ظاهر شدن ناحیهای سفید یا گاهی قهوهای رنگ همراه است. لبه آزاد ناخن بلند شده، ناخن شکننده میشود و ممکن است ترک بخورد یا به لباسها گیر کند.
در این مطالعه که شامل ۵۷۵ نفر مصرفکننده این داروهای تزریقی و ۱۳۲۹ نفر گروه کنترل بود، ۳۹ درصد از افراد تحت درمان گزارش کردند که ناخنهایشان از پوست جدا شده است، در حالی که این رقم در گروه بدون مصرف GLP-1 تنها ۹ درصد بود. این نشاندهنده افزایش چهار برابری خطر است.
علاوه بر جدا شدن ناخن، تغییر رنگ ناخن به سیاه یا زرد نیز مشاهده شده است. به طور کلی، ۶۶ درصد از مصرفکنندگان این داروها حداقل یک اختلال ناخنی را گزارش کردند، در حالی که این میزان در گروه کنترل ۵۳ درصد بود. همچنین تغییر رنگ ناخن در ۴۶ درصد از مصرفکنندگان دیده شد، در مقابل ۱۷ درصد در گروه بدون دارو.
علت واکنش ناخنها به درمان
متخصصان معتقدند داروهایی مانند سملگوتاید و تیرزپاتاید ممکن است باعث کمبودهای تغذیهای شوند که به کاهش کراتین، پروتئین اصلی ناخنها، منجر میشود. از آنجا که ناخنها برای بقا ضروری نیستند، مواد مغذی به سمت اندامها و فرایندهای مهمتر هدایت میشوند و این موضوع میتواند رشد سالم ناخنها را مختل کند.
کاهش شدید کالری دریافتی نیز میتواند باعث کمبود ریزمغذیهایی مانند آهن، روی و بیوتین شود که همه برای سلامت ناخنها حیاتی هستند.
این تغییرات معمولاً خفیف هستند و متخصصان تأکید دارند که این مشکلات دلیل کافی برای قطع درمان مؤثر نیستند. به بیماران توصیه میشود در صورت مشاهده جدا شدن ناخن، تغییر رنگ یا درد، حتماً با پزشک خود مشورت کنند و خودسرانه درمان را متوقف نکنند.
چارلز تایب، متخصص پوست و نویسنده اصلی این مطالعه، میگوید: «نتایج ما یک ارتباط واضح را نشان میدهد، اما نکته مهم این است که هر تغییری که در طول درمان با GLP-1 رخ میدهد، لزوماً ناشی از خود دارو نیست.»
محققان اشاره کردند که تقریباً نیمی از شرکتکنندگان قبل از شروع درمان نیز مشکلات ناخنی داشتهاند، بنابراین نباید هر تغییر ناخن را مستقیماً به تزریقهای لاغری مانند اوزمپیک، وگووی یا مونجارو نسبت داد.




