کلارا تومه، مدل سابق و فعال محیط زیست، در مصاحبه‌ای که در سری گفتگوهای «من قصد دارم 100 سال زندگی کنم» منتشر شد، فلسفه خود را با جمله‌ای کوتاه بیان می‌کند: «چیزی را که نیاز ندارید، نخرید؛ این پایدارترین کاری است که می‌توانید انجام دهید.» او رابطه مستقیم بین نحوه پوشش ما و آینده اقلیم و سلامت انسان‌ها را برجسته می‌کند.
این سفیر پیمان اقلیمی اروپا معتقد است که اقدام واقعی در زمینه محیط زیست، یافتن برچسب‌های «سبز» نیست بلکه کاهش خرید لباس است. او هشدار می‌دهد که تغییر جنس پارچه‌ها کافی نیست اگر همچنان به همان سرعت به پر کردن کمدهای لباس ادامه دهیم. حتی استفاده از لباس‌های دست دوم، اجاره یا بازیافت نیز به دلیل ادامه روند تولید انبوه، تأثیر چندانی ندارد.
تولید بیش از حد لباس؛ مشکل اصلی فست فشن
فست فشن بر پایه تولید انبوه لباس‌های ارزان و سریع است که باعث می‌شود افراد مدام لباس‌های خود را تعویض کنند. کلارا تومه این تولید بی‌رویه را «فیل در اتاق» می‌نامد و تأکید می‌کند: «ما نیازی به تولید این همه لباس نداریم.» او همچنین یادآور می‌شود که بیشتر لباس‌ها از پلی‌استر ساخته شده‌اند؛ ماده‌ای پلاستیکی که سال‌ها طول می‌کشد تا تجزیه شود و به آلودگی اقیانوس‌ها دامن می‌زند.
کلارا خواهان یک چرخه واقعی در صنعت پوشاک است؛ سیستمی که در آن فقط لباس‌هایی تولید شود که پیش‌فروش شده‌اند و برندها شفافیت کامل درباره حجم تولیدات خود داشته باشند. او با کمپین #ContarEstáDeModa که با همکاری انجمن اسپانیایی AMES و سازمان غنایی The Or Foundation راه‌اندازی شده، از برندها می‌خواهد تعداد لباس‌های عرضه شده به بازار را اعلام کنند. این دیدگاه با تحلیل‌های بین‌المللی محیط زیستی همخوانی دارد که می‌گویند بهترین راهکار اغلب نخریدن لباس نو است.
چرا خرید کمتر لباس به سلامت بدن و محیط زیست کمک می‌کند؟
بر اساس گزارش آژانس انتقال اکولوژیکی فرانسه (ADEME)، لباس‌های ساخته شده از الیاف مصنوعی مانند پلی‌استر در هر بار شستشو ذرات ریز پلاستیکی آزاد می‌کنند که وارد آب، خاک و زنجیره غذایی می‌شوند. همچنین مواد شیمیایی موجود در رنگ‌ها و مواد ضدلکه می‌توانند پوست را تحریک کرده و سیستم‌های زیستی را در معرض خطر قرار دهند.
کاهش تعداد لباس‌ها و استفاده طولانی‌تر از آنها به معنی کاهش آلودگی و تماس کمتر با این مواد شیمیایی است. کلارا از «مناطق آبی» الهام می‌گیرد؛ جوامعی که مردم آنها با داشتن وسایل کم، پیاده‌روی زیاد و ارتباط نزدیک با طبیعت، عمر طولانی دارند. به باور او، سلامت انسان و محیط زیست به هم پیوسته‌اند و خرید کمتر لباس‌های غیرضروری به معنای کاهش استرس، کمتر شستن لباس‌ها و زندگی ساده‌تر است.
روش کلارا تومه برای کاهش خرید لباس
کلارا توصیه می‌کند که همیشه قبل از خرید لباس، چند لحظه تأمل کنیم. او بر اساس اصول «چهار R» عمل می‌کند: رد کردن نیازهای غیرضروری، استفاده مجدد، تعمیر و در نهایت جستجوی لباس دست دوم.
او نسبت به بازیافت پوشاک که به عنوان راه‌حل جادویی معرفی می‌شود، بسیار بدبین است و معتقد است که 99 درصد لباس‌ها در نهایت به زباله‌دانی‌ها می‌روند و تنها یک درصد واقعی بازیافت می‌شوند. همچنین ADEME هشدار می‌دهد که تقریباً نیمی از خریدهای لباس دست دوم مانع خرید لباس نو نمی‌شود و این موضوع باعث ادامه مصرف بیش از حد می‌شود.
برای کنترل این روند، کلارا پیشنهاد می‌کند قبل از هر خرید این سوالات را از خود بپرسیم: آیا واقعاً به این لباس نیاز دارم یا فقط یک علاقه زودگذر است؟ آیا حداقل سی بار در ماه‌های آینده آن را خواهم پوشید؟ آیا با لباس‌های فعلی من هماهنگ است یا فقط نیاز جدیدی ایجاد می‌کند؟ آیا می‌توانم آن را به راحتی تعمیر کنم؟ اگر امروز نخریدم چه اتفاقی می‌افتد؟
در فرانسه ابزارهایی مانند «پاداش تعمیر لباس» که توسط ADEME حمایت می‌شود، وجود دارد که مردم را به تعمیر لباس‌ها به جای دور ریختن تشویق می‌کند. کلارا تأکید می‌کند که کلید موفقیت در این مسیر، اقدامات جمعی مانند تحریم‌های هماهنگ، حمایت از شفافیت برندها و انتخاب‌های روزمره ساده‌تر است. پیام اصلی او این است که قبول کنیم کمتر لباس بخریم تا بتوانیم تأثیر واقعی بر کل سیستم داشته باشیم.
