<pدر فرانسه، میزان ابتلا به چاقی در بزرگسالان از 9 درصد در سال 1997 به 17 درصد در سال 2020 افزایش یافته است. چاقی که تحت تأثیر عوامل متعددی مانند ژنتیک، بیماری‌های هورمونی، وضعیت روانی، رژیم غذایی و فعالیت بدنی شکل می‌گیرد، به عنوان عامل خطر شناخته‌شده برای 13 نوع سرطان از جمله پانکراس، روده بزرگ، کبد، کلیه، تیروئید، مننژ، پستان و تخمدان مطرح است.
یک تیم بین‌المللی از پژوهشگران با بررسی داده‌های ژنتیکی نزدیک به 39 هزار شرکت‌کننده بریتانیایی، به نتایج جدیدی درباره ارتباط محل تجمع چربی‌های بدن با نوع سرطان‌های ایجادشده دست یافته‌اند. این یافته‌ها که در سال 2025 در مجله Journal of the National Cancer Institute منتشر شده، نشان می‌دهد که محل قرارگیری چربی‌ها در بدن می‌تواند خطر ابتلا به انواع مختلف سرطان را تحت تأثیر قرار دهد.
پنج نوع توزیع چربی در بدن و ارتباط آن با سرطان
پژوهشگران پنج نوع توزیع چربی را در بدن شناسایی کردند: چربی زیرپوستی شکم، چربی اطراف اندام‌های تنه، چربی‌های ران و باسن، چربی‌های کبد و چربی‌های پانکراس. نتایج نشان داد که هر یک از این محل‌ها با خطر متفاوتی از سرطان همراه است.
چربی زیرپوستی شکم با افزایش خطر سرطان کبد، آندومتر و مری مرتبط بود، اما به طور جالبی ممکن است خطر برخی سرطان‌های پستان از جمله نوع سه‌گانه منفی را کاهش دهد. در مقابل، چربی‌های تجمع‌یافته در نواحی ران و باسن نقش محافظتی داشته و خطر سرطان پستان و تخمدان را کاهش می‌دهند.
چربی‌های اطراف اندام‌های شکمی و کبد نیز خطر ابتلا به سرطان کبد را افزایش می‌دهند. همچنین، چربی‌های موجود در پانکراس با افزایش خطر سرطان آندومتر و کاهش برخی انواع سرطان‌های روده بزرگ همراه بودند.
نتیجه‌گیری و اهمیت مطالعه
این مطالعه نقشه‌ای از خطرات سرطان بر اساس محل تجمع چربی‌های بدن ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد که اثرات چربی‌ها بر سرطان بسته به نوع سرطان متفاوت است. همچنین، این یافته‌ها محدودیت‌های شاخص توده بدنی (BMI) را در پیش‌بینی خطرات سلامتی برجسته می‌کند و پژوهشگران امیدوارند که در آینده، محل توزیع چربی‌ها نیز در ارزیابی ریسک‌های سلامتی و پیشگیری از سرطان مد نظر قرار گیرد.
