کروک‌مسیور یکی از غذاهای سریع و آسان است که با نان، ژامبون و پنیر ذوب‌شده تهیه می‌شود و معمولاً با سالاد سبز سرو می‌گردد. اما برای رسیدن به نانی کاملاً برشته و خوشمزه بدون خشک شدن، انتخاب روش پخت اهمیت زیادی دارد. آیا باید از فر استفاده کرد، یا ایرفرایر و یا روش سنتی تابه؟
پخت در فر
ایزابل پنکهراست، خبرنگار رسانه بریتانیایی، برای مقایسه عادلانه، از نان خمیرمایه، ورقه‌های موزارلا و چدار استفاده کرد، چون نسخه بریتانیایی کروک‌مسیور معمولاً ژامبون ندارد. او ابتدا پخت در فر را امتحان کرد که نیاز به نظارت کمی دارد. پس از آماده‌سازی ساندویچ، آن را به مدت 15 تا 20 دقیقه در فر گذاشت و در نیمه زمان پخت، آن را برگرداند.
نتیجه خوشمزه بود اما نان به اندازه کافی برشته نشد. حتی با پنج دقیقه افزایش زمان پخت، بافت نان به انتظارش نرسید. این روش برای پخت چند کروک‌مسیور همزمان مناسب است و نیاز به حضور مداوم کنار اجاق ندارد، اما تضمین‌کننده پوسته‌ای کاملاً برشته نیست.
پخت با ایرفرایر
سپس ایزابل از سرخ‌کن هوای گرم یا ایرفرایر استفاده کرد، اما دستگاهش کوچک بود و نمی‌توانست ساندویچ کامل را درون آن قرار دهد. بنابراین دو نیمه را جداگانه به مدت حدود هشت دقیقه پخت. این روش تقریباً به اندازه فر زمان برد.
نتیجه کمی بهتر بود و نان کمی بیشتر برشته شد، هرچند تفاوت چشمگیر نبود. اگر دستگاه ایرفرایر بزرگ‌تر باشد و بتواند ساندویچ کامل را بپذیرد، زمان پخت کوتاه‌تر خواهد بود. بنابراین ایرفرایر گزینه‌ای جذاب است به شرط داشتن سبد مناسب برای اندازه کروک‌مسیور.
پخت در تابه
در نهایت، پخت در تابه برنده این مقایسه شد. ایزابل می‌گوید این روش بافت برشته‌ترین را ایجاد کرد و نان کاملاً گریل شده و پوسته‌ای مطابق انتظار داشت. تنها نکته منفی این بود که پنیر به اندازه کافی ذوب نشد که احتمالاً به نوع پنیر هم مرتبط است.
اما این روش نیازمند توجه بیشتری است. برخلاف فر، باید مرتب ساندویچ را زیر نظر داشت تا نسوزد و رنگ یکنواخت بگیرد. انتخاب روش پخت بستگی به اولویت‌های شما دارد: اگر دنبال برشته‌ترین نان هستید، تابه بهترین است؛ اگر راحتی می‌خواهید، فر مناسب‌تر است؛ و ایرفرایر گزینه‌ای میانه با مزایای خاص خود.
برای بهتر ذوب شدن پنیر در تابه، می‌توان حرارت را متوسط نگه داشت و ساندویچ را کمی پوشاند تا گرمای داخلی افزایش یابد بدون اینکه نان بسوزد.
