پس از ۵۰ سالگی، بدن دچار تغییراتی میشود که یکی از مهمترین آنها کاهش تدریجی حجم و قدرت عضلانی است که به آن سارکوپنی گفته میشود. این فرآیند به تدریج باعث کاهش توانایی عضلات، خستگی زودرس و گاهی مشکلات تعادلی میشود. اما تحقیقات نشان میدهد که با افزایش مصرف پروتئین میتوان سرعت این کاهش عضلانی را کند کرد.
جسیکا زین، متخصص تغذیه، در گفتگو با مارثا استوارت میگوید: «با افزایش سن، حجم عضلات کاهش مییابد و افزایش دریافت پروتئین به کند کردن یا پیشگیری از این روند کمک میکند.» او تأکید میکند که این روند پس از ۶۵ سالگی شدت بیشتری مییابد و به همین دلیل بهتر است از سن ۵۰ سالگی به فکر افزایش مصرف پروتئین بود.
چرا عضلات پس از ۵۰ سالگی به پروتئین کمتر واکنش نشان میدهند؟
آماندا ساویر، متخصص تغذیه، توضیح میدهد که عضلات پیر شده نسبت به پروتئینهای غذایی حساسیت کمتری دارند؛ این پدیده که مقاومت آنابولیک نامیده میشود، به این معناست که افراد مسنتر برای تحریک همان میزان سنتز پروتئین عضلانی به مقدار بیشتری پروتئین در هر وعده نیاز دارند.
در حالی که میزان توصیه شده پروتئین برای بزرگسالان ۰.۸ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز است، برای افراد بالای ۵۰ سال سالم، مصرف ۱ تا ۱.۲ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز ترجیح داده میشود. این مقدار میتواند تا ۱.۵ گرم برای سالمندان بدون مشکلات کلیوی افزایش یابد. وزارت بهداشت نیز برای افراد بالای ۶۰ سال مصرف حدود ۱ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز را توصیه میکند.
چگونه پروتئینها را در طول روز بهتر تقسیم کنیم؟
برای مقابله با مقاومت آنابولیک، پژوهشگران توصیه میکنند به جای مصرف بیشتر پروتئین در وعده شام، مقدار مناسبی از پروتئین (حدود ۲۵ تا ۳۰ گرم) در هر وعده غذایی مصرف شود. این کار باعث میشود سیگنال لازم برای حفظ عضلات در تمام طول روز ارسال شود، به ویژه در وعده صبحانه که معمولاً پروتئین کمی دارد.
متخصصان تغذیه پیشنهاد میکنند:
- روزانه یک میانوعده پروتئینی مانند ماست یونانی یا پنیر کاتیج مصرف شود. آماندا ساویر میگوید حتی یک میانوعده پروتئینی در روز میتواند به حفظ عضلات کمک کند.
- استفاده از شیر یا شیر بدون لاکتوز به جای آب در تهیه پورهها، اسموتیها یا فرنیها باعث افزایش میزان پروتئین وعده میشود. لورن ماناکر، متخصص تغذیه، تأکید میکند که شیر حاوی تمام اسیدهای آمینه ضروری برای عضلات است.
- آماده کردن پیشدستیهایی مانند مرغ، ماهی کنسروی، تخممرغ، توفو یا حبوبات به سرعت امکان تهیه وعدههای پروتئینی را فراهم میکند.




