برخلاف باور رایج که کودکان نسلهای گذشته صبورتر بودند، پژوهشی تازه نشان میدهد کودکان امروزی توانایی بیشتری در کنترل تکانهها و انتظار برای دریافت پاداش دارند. این مطالعه که در سال ۲۰۱۸ در مجله Developmental Psychology منتشر شده، توسط استفانی ام. کارلسون، روانشناس دانشگاه مینهسوتا انجام شده است.
در این تحقیق، ظرفیت کودکان آمریکایی برای به تأخیر انداختن دریافت پاداش در سه دوره زمانی متفاوت یعنی اواخر دهه ۱۹۶۰، دهه ۱۹۸۰ و دهه ۲۰۰۰ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که کودکان نسل جدید نسبت به نسلهای قبل، بیشتر قادر به مقاومت در برابر دریافت فوری پاداش هستند.
آزمایش معروف مارشمالو و نتایج آن
برای رسیدن به این نتیجه، پژوهشگران دادههای حاصل از آزمایش مشهور «تست مارشمالو» را تحلیل کردند. این آزمایش که در دهه ۱۹۶۰ توسط روانشناس والتر میشل در دانشگاه استنفورد طراحی شده، کودکان ۳ تا ۵ ساله را در موقعیتی قرار میدهد که اگر بتوانند برای مدت مشخصی صبر کنند، پاداش بیشتری دریافت خواهند کرد.
در دوره اول آزمایشها (۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹)، کمی بیش از ۳۰ درصد کودکان توانستند ۱۰ دقیقه صبر کنند. این میزان در دهه ۱۹۸۰ به حدود ۳۸ درصد رسید و در دهه ۲۰۰۰ به نزدیک ۶۰ درصد افزایش یافت. همچنین تنها حدود ۱۲ درصد از کودکان نسل جدید در ۳۰ ثانیه اول، پاداش خود را مصرف کردند. به طور متوسط، کودکان دهه ۲۰۰۰ دو دقیقه بیشتر از کودکان دهه ۱۹۶۰ صبر کردند.
علل احتمالی افزایش صبر کودکان
کارلسون و تیمش چند فرضیه برای توضیح این پیشرفت مطرح کردهاند. یکی از دلایل ممکن، بهبود تواناییهای شناختی کودکان است که به آنها کمک میکند مفاهیم انتزاعی را بهتر درک و کنترل تکانههای خود را افزایش دهند. همچنین، گسترش آموزش پیشدبستانی که در سال ۱۹۶۸ تنها ۱۵.۷ درصد کودکان ۳ و ۴ ساله در آن شرکت میکردند، در سال ۲۰۰۰ به بیش از نیمی از کودکان رسید و این امر به رشد مهارتهای اجتماعی و خودتنظیمی آنها کمک کرده است.
علاوه بر این، تغییر در روشهای تربیتی والدین که بر افزایش استقلال و مسئولیتپذیری کودکان تأکید دارد، میتواند نقش مهمی در این روند داشته باشد.
اهمیت مهارت صبر برای آینده کودکان
توانایی به تأخیر انداختن دریافت پاداش با موفقیتهای تحصیلی بهتر، مدیریت بهتر احساسات و روابط اجتماعی رضایتبخشتر ارتباط دارد. تحقیقات سال ۱۹۸۹ نشان داده که این مهارت میتواند تأثیرات مثبت بلندمدتی داشته باشد. همچنین، مطالعهای در سال ۲۰۲۰ توسط روانشناس جان پروتزکو با بررسی دادههای پنجاه ساله، افزایش حدود یک دقیقهای توانایی صبر کودکان در هر دهه را تأیید کرده است.
با این حال، باید توجه داشت که نمونههای اولیه آزمایشها عمدتاً شامل کودکان سفیدپوست از خانوادههای مرفه و تحصیلکرده بودهاند و نتایج ممکن است قابل تعمیم به همه گروههای جمعیتی نباشد.




