مصرف ایبوپروفن برای دردهای مفصلی و سپس چند ساعت بعد داروی کورتیکواستروئیدی که برای بیماری‌های مزمن تجویز شده، ممکن است بی‌اهمیت به نظر برسد. اما ترکیب داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی (AINS) مانند ایبوپروفن با کورتیکواستروئیدها به طور قابل توجهی خطر بروز زخم معده و خونریزی گوارشی را افزایش می‌دهد.
دکتر شیلا وایدیا، پزشک داخلی، در گفتگو با مجله Parade هشدار می‌دهد که ضدالتهاب‌های غیر استروئیدی یکی از علل اصلی و شناخته شده زخم‌های پپتیک هستند، در حالی که کورتیکواستروئیدها به تنهایی خطر کمی دارند اما وقتی با AINS مصرف شوند، شدت زخم‌ها را به طور چشمگیری افزایش می‌دهند.
چرا ترکیب ایبوپروفن و کورتیکواستروئیدها باعث زخم معده می‌شود؟
مخاط معده به عنوان یک سد محافظ در برابر اسید معده عمل می‌کند. دکتر آدام کریتنبرگ، روماتولوژیست، توضیح می‌دهد که داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن تولید آنزیم‌هایی که مخاط معده را محافظت و ترمیم می‌کنند، کاهش می‌دهند. در نتیجه، دیواره معده آسیب‌پذیرتر شده و زمینه برای ایجاد زخم‌های گوارشی فراهم می‌شود.
از سوی دیگر، سازمان بهداشت عالی فرانسه (HAS) اعلام کرده است که مصرف AINS خطر زخم معده را سه تا چهار برابر افزایش می‌دهد و این خطر در افراد مسن، مصرف دوزهای بالا یا همراه با درمان کورتیکواستروئیدی بیشتر می‌شود. در این شرایط، زخم ممکن است به خونریزی گوارشی شدید منجر شود.
نکات مهم در مصرف ایبوپروفن و کورتیکواستروئیدها
داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی شامل موادی مانند ایبوپروفن، کتوپروفن، ناپروکسن و دیکلوفناک هستند. کورتیکواستروئیدهای خوراکی مانند پردنیزون، پردنیزولون و متیل پردنیزولون برای درمان آسم، التهاب‌های حاد و برخی بیماری‌های خودایمنی تجویز می‌شوند.
قبل از مصرف همزمان این داروها باید به مواردی مانند سابقه زخم یا خونریزی گوارشی، سن بالای 65 سال، عفونت هلیکوباکتر پیلوری، و مصرف داروهای ضدانعقاد یا ضدپلاکت توجه کرد. بهتر است پیش از ترکیب این داروها با پزشک یا داروساز مشورت شود تا در صورت امکان جایگزین‌های موضعی ضدالتهاب یا تنظیم دوز و مدت مصرف در نظر گرفته شود.
