اندومتریوز بیماری است که در آن بافتی مشابه با پوشش داخلی رحم در خارج از رحم رشد می‌کند. این بیماری که تشخیص آن معمولاً سال‌ها طول می‌کشد، می‌تواند باعث دردهای شدید قاعدگی، دردهای ناحیه لگن، خونریزی‌های زیاد و مشکلات باروری شود. با این حال، شدت درد در زنان مبتلا متفاوت است؛ برخی با ضایعات گسترده درد کمی دارند و برخی دیگر با ضایعات محدود درد بسیار شدید را تجربه می‌کنند.
محققان دانشگاه ییل به دنبال توضیح این تناقض بوده‌اند. در مطالعه‌ای که انجام دادند، نمونه‌های بافتی از ۹ زن مبتلا به درد ناشی از اندومتریوز و ۱۰ زن بدون علائم را بررسی کردند. از بین زنان مبتلا به درد، ۳ نفر درد شدید و ۶ نفر درد خفیف داشتند.
آن‌ها دریافتند که تقریباً ۹۰۰ ژن در بافت زنان دارای درد و بدون درد به شکل متفاوتی فعالیت می‌کنند که بسیاری از این تفاوت‌ها مربوط به فرآیندهای التهابی است. بررسی پروتئین‌های موجود در بافت‌ها نشان داد که سطح بالای پروتئینی به نام IL-16، که در واکنش‌های التهابی بدن نقش دارد، با شدت بیشتر درد مرتبط است.
محققان توضیح می‌دهند که IL-16 ممکن است باعث جذب سلول‌های ایمنی به ضایعات اندومتریوز شده و تولید سیتوکین‌های التهابی را افزایش دهد. این واکنش زنجیره‌ای می‌تواند باعث تشدید درد و التهاب شود.
راهی نو برای درمان درد اندومتریوز
اگرچه این یافته‌ها به معنای کشف دقیق علت درد اندومتریوز نیست، اما مسیر جدیدی برای تحقیقات باز کرده‌اند. پژوهشگران قصد دارند بررسی کنند که آیا داروهایی که بتوانند IL-16 را مهار کنند، می‌توانند درد را کاهش دهند یا خیر. این رویکرد می‌تواند نحوه درمان درد اندومتریوز را متحول کند، زیرا درد این بیماری معمولاً به درمان‌های ضد درد معمول پاسخ نمی‌دهد.
این مطالعه همچنین پیامی مهم برای زنان مبتلا دارد: شدت درد لزوماً با وسعت ضایعات قابل مشاهده ارتباط مستقیم ندارد. حتی ضایعات کوچک می‌توانند درد بسیار شدیدی ایجاد کنند و نباید نگرانی‌های بیماران نادیده گرفته شود.
