رفتن به محتوای اصلی
مقالات سلامت

چرا با افزایش سن بیشتر احساس سرما می‌کنیم و چگونه در زمستان گرم بمانیم؟

با کاهش دما، بسیاری از سالمندان حتی در خانه‌هایی که با دمای ۲۰ درجه سانتی‌گراد گرم شده‌اند، احساس سرما می‌کنند. این موضوع هر سال در زمستان مطرح می‌شود: چرا با افزایش سن، بدن نسبت به سرما حساس‌تر می‌شو

۳ دقیقه مطالعه
چرا با افزایش سن بیشتر احساس سرما می‌کنیم و چگونه در زمستان گرم بمانیم؟
فهرست مطالب
  1. تغییرات بدن با افزایش سن و تأثیر آن بر احساس سرما
  2. بیماری‌ها و داروهایی که احساس سرما را در سالمندان تشدید می‌کنند
  3. راهکارهای مؤثر برای گرم ماندن سالمندان در زمستان

با کاهش دما، بسیاری از سالمندان حتی در خانه‌هایی که با دمای ۲۰ درجه سانتی‌گراد گرم شده‌اند، احساس سرما می‌کنند. این موضوع هر سال در زمستان مطرح می‌شود: چرا با افزایش سن، بدن نسبت به سرما حساس‌تر می‌شود؟ پاسخ این است که بدن در نحوه تولید و حفظ گرما تغییراتی ایجاد می‌کند که باعث می‌شود برخی سالمندان سردشان شود در حالی که اطرافیانشان گرم هستند.

این احساس سرما ممکن است بی‌خطر باشد اما گاهی نشانه مشکلات پزشکی یا خطر هیپوترمی است؛ وضعیتی که وقتی دمای مرکزی بدن به زیر ۳۵ درجه سانتی‌گراد می‌رسد رخ می‌دهد. خوشبختانه با درک این تغییرات می‌توان محیط زندگی، تغذیه و فعالیت‌های روزانه را تنظیم کرد تا زمستان را گرم‌تر بگذرانیم و بدانیم چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم.

تغییرات بدن با افزایش سن و تأثیر آن بر احساس سرما

تنظیم دمای بدن فرآیندی است که دمای بدن را حدود ۳۷ درجه سانتی‌گراد نگه می‌دارد. مرکز این تنظیم در هیپوتالاموس قرار دارد که با تنگ کردن رگ‌های دست و پا و ایجاد لرزش عضلانی، تولید گرما را تا ۵۰۰ درصد افزایش می‌دهد. با افزایش سن، این واکنش‌ها ضعیف‌تر می‌شوند؛ رگ‌ها کمتر تنگ می‌شوند و لرزش دیرتر اتفاق می‌افتد.

کاهش تدریجی توده عضلانی که سارکوپنی نام دارد نیز نقش مهمی دارد. متابولیسم بدن کند می‌شود به دلیل کاهش عضلات و تغییرات هورمونی. عملکرد تیروئید به ویژه سطح هورمون T3 کاهش می‌یابد که باعث کاهش تولید گرما می‌شود. همچنین چربی زیرپوستی که نقش عایق طبیعی دارد کاهش یافته و به سمت شکم منتقل می‌شود، در نتیجه دست‌ها و پاها بیشتر در معرض سرما قرار می‌گیرند.

بیماری‌ها و داروهایی که احساس سرما را در سالمندان تشدید می‌کنند

برخی بیماری‌های شایع در افراد بالای ۶۰ سال باعث افزایش حساسیت به سرما می‌شوند. کم‌کاری تیروئید تولید گرمای متابولیک را کاهش می‌دهد، کم‌خونی باعث کاهش اکسیژن‌رسانی به بافت‌ها و کاهش انرژی و گرمای سلولی می‌شود. دیابت می‌تواند باعث آسیب عصبی و عروقی شود که درک سرما و گردش خون را مختل می‌کند. نارسایی قلبی جریان خون به پوست و اندام‌ها را کاهش می‌دهد و بیماری رینود باعث تنگی بیش از حد رگ‌ها در پاسخ به سرما می‌شود.

برخی داروهای طولانی‌مدت مانند دیورتیک‌ها، ضدافسردگی‌ها، بتابلوکرها و گشادکننده‌های عروق نیز می‌توانند این وضعیت را تشدید کنند. هیپوترمی حتی در داخل خانه ممکن است رخ دهد و استرس ناشی از سرما خطر بیماری‌های قلبی را افزایش داده، آرتریت را تشدید و حافظه و حرکت را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

اگر احساس سرما به تازگی شروع شده و همراه با خستگی، تنگی نفس، کاهش وزن، رنگ‌پریدگی شدید، گیجی یا لرزش غیرمعمول باشد، باید سریعاً به پزشک مراجعه کرد و بدون مشورت داروها را تغییر نداد.

راهکارهای مؤثر برای گرم ماندن سالمندان در زمستان

سازمان‌های بهداشتی توصیه می‌کنند دمای داخل خانه سالمندان بین ۲۰ تا ۲۲ درجه سانتی‌گراد نگه داشته شود و دما در شب از ۱۸ درجه کمتر نشود. استفاده از پتوهای گرم‌کننده و کیسه‌های آب گرم به صورت ایمن و جلوگیری از نفوذ جریان هوای سرد با عایق‌بندی پنجره‌ها و درها نیز اهمیت دارد.

پوشاندن سر و گردن بسیار مهم است زیرا تا ۳۰ درصد گرمای بدن از این نواحی از دست می‌رود. اقدامات کلیدی شامل:

  • پوشیدن لباس‌های چند لایه مانند لباس زیر فنی، پلیور، جلیقه، کلاه، شال گردن، دستکش و جوراب‌های ضخیم
  • فعالیت بدنی منظم مانند راه رفتن داخل خانه، بالا رفتن از چند پله و انجام حرکات ورزشی نشسته برای تحریک تولید گرما
  • مصرف غذا و نوشیدنی‌های گرم و کامل و پرهیز از الکل که خطر هیپوترمی را افزایش می‌دهد
  • استفاده محتاطانه از وسایل گرمایشی مانند کیسه آب گرم پیچیده شده در پارچه و پتوهای برقی سالم و اجتناب از وسایل گرمایشی با سوخت در فضاهای بدون تهویه مناسب

همچنین حفظ تغذیه مناسب، هیدراتاسیون و فعالیت بدنی در داخل خانه به بهبود گردش خون کمک می‌کند. این تغییرات در کنار کنترل بیماری‌های مزمن و داروها با مشورت پزشک، به طور قابل توجهی ناراحتی ناشی از سرما را در سالمندان کاهش می‌دهد.

مطالب ملک‌بانو برای آگاهی عمومی است و جای مشاوره با پزشک را نمی‌گیرد. برای تشخیص و درمان به پزشک مراجعه کنید.

این مطلب را با دیگران به اشتراک بگذارید

دیدگاه یا پرسش خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نمی‌شود. پرسش‌های شخصی درمانی را با پزشک خود در میان بگذارید.

اشتراک‌گذاری