ماریا-لور آندره، کارشناس تغذیه و نویسنده کتاب «هفت قانون لاغری»، یادآور می‌شود که میانگین چربی موجود در پنیرها معمولاً بین ۲۰ تا ۲۵ درصد است. به طور کلی، هرچه پنیر خشک‌تر باشد، چربی بیشتری دارد. به همین دلیل، پنیرهایی مانند گرویر، کامته و پارمزان معمولاً چربی بالاتری دارند که حدود ۲۸ تا ۳۵ گرم چربی در هر ۱۰۰ گرم پنیر است.
در مقابل، پنیرهای تازه که آب بیشتری دارند، معمولاً چربی کمتری دارند. از جمله پنیرهای کم‌چرب، پنیر کانکویوت است که تنها ۴ تا ۸ درصد چربی دارد. این میزان پایین چربی به دلیل روش تهیه آن از شیر بدون چربی است. کانکویوت را می‌توان هم به صورت سرد و هم گرم مصرف کرد و جایگزین سبک‌تری برای پنیرهایی مانند راسه، ربوشون یا پنیرهای سخت در غذاهای گرم به شمار می‌آید.
گزینه دیگر پنیر بز تازه است که حدود ۱۴ تا ۱۵ درصد چربی دارد. همچنین پنیر تازه گاوی نیز لزوماً چربی بیشتری ندارد، برخلاف تصور رایج. ماریا-لور آندره تأکید می‌کند که چربی‌های شیر بز راحت‌تر هضم می‌شوند نسبت به چربی‌های شیر گاو. موزارلا نیز از پنیرهای کم‌چرب محسوب می‌شود و بین ۱۷ تا ۲۰ گرم چربی در هر ۱۰۰ گرم دارد که کمتر از بسیاری از پنیرهای سخت است.
مقدار مصرف و لذت بردن از پنیر مهم‌تر است
کارشناس تغذیه معتقد است انتخاب پنیر نباید فقط بر اساس میزان چربی آن باشد، زیرا چربی‌ها عامل اصلی طعم و لذت پنیر هستند. پنیرهای کم‌چرب ممکن است طعم کمتری داشته باشند و این باعث شود افراد مقدار بیشتری مصرف کنند تا احساس رضایت کنند.
توصیه ماریا-لور آندره این است که ابتدا پنیر مورد علاقه خود را انتخاب کنید و سپس به مقدار مصرف توجه داشته باشید. برای افرادی که به دنبال کنترل وزن یا محدودیت‌های پزشکی در مصرف چربی هستند، مصرف روزانه ۳۰ تا ۳۵ گرم پنیر مناسب است. این مقدار معادل یک قطعه کوچک پنیر کاممبر یا کامته، دو تا سه برش نازک پنیر بز یا یک وعده پنیر تازه است.
افراد بزرگسال بدون مشکل خاص سلامتی می‌توانند بسته به فعالیت بدنی و تعادل کلی رژیم غذایی خود، تا ۶۰ گرم پنیر در روز مصرف کنند.
