آمیلوئیدوز قلبی که به «بیماری مقلد» معروف است، می‌تواند سال‌ها بدون علائم واضح قلبی پیشرفت کند و به همین دلیل اغلب دیر تشخیص داده می‌شود. این بیماری ناشی از تجمع غیرطبیعی پروتئین‌ها در بافت‌ها و اندام‌هاست که به تدریج عملکرد آن‌ها را مختل می‌کند. یکی از اندام‌های مهم درگیر، قلب است که در اثر این تجمع، عضله قلب سفت و غیرقابل انعطاف می‌شود و توانایی پمپاژ خون کاهش می‌یابد.
از ۲۶ اکتبر، کمپینی اطلاع‌رسانی و غربالگری در ۵۰ بیمارستان فرانسه آغاز شده است تا آگاهی عمومی درباره این بیماری نادر افزایش یابد. تخمین زده می‌شود حدود ۱۰ هزار نفر در فرانسه به این بیماری مبتلا باشند. هدف این کمپین، شناسایی زودهنگام بیماری به ویژه در افراد بالای ۵۰ سال است که علائمی مانند مشکلات روماتولوژیک، کاهش شنوایی تدریجی یا سندرم تونل کارپ دارند.
علائم اولیه و نشانه‌های هشدار
علائم آمیلوئیدوز قلبی در ابتدا ممکن است به نظر بی‌ربط به قلب باشند. برای مثال، مشکلات مفصلی مانند آرتروز لگن یا زانو، بی‌حسی و گزگز در دست‌ها ناشی از سندرم تونل کارپ، یا کاهش شنوایی تدریجی می‌توانند از نشانه‌های اولیه باشند. همچنین برخی علائم غیرمعمول مانند بزرگ شدن غیرطبیعی زبان یا کبودی‌های خودبه‌خودی ممکن است به تشخیص بیماری کمک کنند.
با این حال، این علائم اختصاصی نیستند و می‌توانند دلایل متعددی داشته باشند. ترکیب این نشانه‌ها، روند پیشرفت آن‌ها و سابقه پزشکی بیمار است که پزشکان را به تشخیص آمیلوئیدوز هدایت می‌کند.
اهمیت تشخیص زودهنگام
وقتی پروتئین‌ها در عضله قلب تجمع می‌یابند، انعطاف‌پذیری قلب کاهش می‌یابد و توانایی پر شدن و پمپاژ خون مختل می‌شود. این وضعیت می‌تواند منجر به نارسایی قلبی شود که با علائمی مانند تنگی نفس، خستگی شدید و ورم بدن همراه است.
تشخیص به موقع این بیماری اهمیت زیادی دارد زیرا درمان‌های موثری برای برخی انواع آمیلوئیدوز وجود دارد که می‌توانند پیشرفت بیماری را کند کنند. به عنوان مثال، در نوع آمیلوئیدوز قلبی ترانستیرتین، داروهای تثبیت‌کننده می‌توانند روند بیماری را کنترل کنند. در انواع دیگر مانند آمیلوئیدوز AL، درمان‌های خاصی برای مقابله با سلول‌های تولیدکننده پروتئین‌های مضر به کار می‌رود.
در نهایت، هر چه درمان زودتر آغاز شود، احتمال کاهش آسیب‌های قلبی و بهبود کیفیت زندگی بیشتر خواهد بود.
