هموگلوبین پروتئینی است که در گلبول‌های قرمز خون وجود دارد و وظیفه اصلی آن انتقال اکسیژن از ریه‌ها به اندام‌های مختلف بدن، از جمله مغز، است. میزان این پروتئین در خون با یک آزمایش ساده قابل اندازه‌گیری است. کاهش شدید هموگلوبین معمولاً نشان‌دهنده کم‌خونی است و افزایش بیش از حد آن می‌تواند به دلایلی مانند کم‌آبی بدن، مصرف دخانیات یا برخی بیماری‌های قلبی و ریوی مرتبط باشد.
محققان کره‌ای با بررسی داده‌های بیش از ۳۱۶ هزار بزرگسال بالای ۴۰ سال که بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۹ تحت نظر بودند، به دنبال ارتباط بین سطح هموگلوبین و خطر ابتلا به دمانس در بلندمدت رفتند. نتایج این مطالعه که در کنگره سالانه علوم اعصاب اروپا در مونیخ ارائه شد، نشان داد افرادی که سطح هموگلوبین آنها بسیار پایین یا بسیار بالا بود، در مقایسه با گروه مرجع، خطر بیشتری برای ابتلا به دمانس داشتند.
بر اساس این تحقیق، افراد با پایین‌ترین سطح هموگلوبین، ۱۶ درصد بیشتر در معرض دمانس کلی قرار داشتند و کسانی که بالاترین سطح را داشتند، ۷ درصد افزایش خطر داشتند. این درصدها نشان‌دهنده تفاوت نسبی بین گروه‌ها هستند و به این معنا نیست که همه افراد با سطح پایین هموگلوبین دچار دمانس می‌شوند.
خطر ابتلا به بیماری آلزایمر به طور خاص در افرادی با سطح بسیار پایین هموگلوبین ۱۴ درصد بیشتر بود. همچنین برای دمانس عروقی که ناشی از مشکلات گردش خون در مغز است، خطر در هر دو گروه با سطوح پایین و بالا به ترتیب ۱۹ و ۱۸ درصد افزایش یافت. جالب اینجاست که این ارتباط‌ها در زنان بیشتر از مردان مشاهده شد.
اگرچه این یافته‌ها اهمیت بالایی دارند زیرا آزمایش هموگلوبین در بسیاری از چکاپ‌های پزشکی معمول است، اما هنوز نمی‌توان از آن به عنوان تست قطعی برای پیش‌بینی دمانس استفاده کرد. این مطالعه تنها یک ارتباط آماری را نشان می‌دهد و اثبات علت و معلولی بین سطح هموگلوبین و دمانس نیست. ممکن است مشکلات سلامتی دیگر باعث تغییر سطح هموگلوبین و همزمان افزایش خطر دمانس شوند.
محققان دانشگاه بوسان کره جنوبی تاکید کرده‌اند که مقادیر غیرطبیعی هموگلوبین می‌تواند نشانه‌ای از ضعف عمومی بدن باشد که مغز را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. بنابراین، این آزمایش می‌تواند به عنوان یک شاخص هشداردهنده برای بررسی سلامت مغز در نظر گرفته شود، اما نیاز به تحقیقات بیشتر دارد.
