اگر از طعم بی‌روح راکلت‌های صنعتی خسته شده‌اید، کافی است پنیرهای معمولی را با دو نوع پنیر موربیه AOP و برزین دودی جایگزین کنید تا تجربه‌ای متفاوت و خوش‌طعم‌تر داشته باشید. این ترکیب ساده بدون نیاز به تغییر دستگاه یا افزودن مواد پیچیده، طعم راکلت را به سطحی بالاتر می‌برد.
پنیر موربیه که با شیر خام در منطقه ژورا ساخته می‌شود، دارای خطی از زغال گیاهی است و طعمی میوه‌ای و کرمی دارد. پنیر برزین نیز که با شیر پاستوریزه و دود چوب راش تهیه می‌شود، عطری شبیه بوی آتش هیزم دارد و طعمی ملایم و کم‌نمک ارائه می‌دهد. این دو پنیر کنار هم، ترکیبی از طعم‌های میوه‌ای و دودی را به راکلت می‌آورند و حس راحتی و دلپذیری را حفظ می‌کنند.
ویژگی‌های پنیر موربیه و برزین در راکلت
موربیه با خط سیاه مشخص و بافت عاجی رنگ، پس از ذوب شدن به خوبی روی سیب‌زمینی می‌نشیند و آب زیادی آزاد نمی‌کند. طعم آن ملایم، لبنی و میوه‌ای است که با سوسیس مورتو یا ژامبون ساده نیز به خوبی هماهنگ می‌شود. برزین با پوسته‌ای نارنجی-قهوه‌ای و عطر دود چوب راش، طعمی نرم و کمتر شور نسبت به پنیرهای راکلت معمولی دارد و با گوشت‌های دودی، آبجو کهربایی یا شراب سفید ژورا بسیار سازگار است. باقی‌مانده آن را می‌توان تا دو سه روز در یخچال نگهداری و در غذاهایی مانند کراک‌موسیو یا گراتن استفاده کرد.
نکات مهم برای استفاده از پنیر موربیه و برزین
برای هر نفر، حدود 200 گرم پنیر توصیه می‌شود که می‌توان آن را به نسبت مساوی موربیه و برزین تقسیم کرد. همراه با 250 گرم سیب‌زمینی سفت و 150 گرم انواع گوشت‌های سرد متنوع، ترکیب متعادلی برای راکلت فراهم می‌شود. بهتر است پنیرها را 20 تا 30 دقیقه قبل از سرو از یخچال خارج کرده و به ضخامت 4 تا 5 میلی‌متر برش دهید تا ذوب شدن سریع و یکنواختی داشته باشند. حرارت متوسط برای ذوب پنیر مناسب‌تر است تا چربی به آرامی ذوب شود و سطح پنیر نسوزد.
نکته بهداشتی مهم این است که پنیر موربیه AOP که با شیر خام تهیه می‌شود، برای زنان باردار، کودکان خردسال و افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف مناسب نیست، حتی اگر ذوب شده باشد، چون حرارت راکلت به هسته پنیر نمی‌رسد. در این موارد می‌توان از موربیه با شیر حرارت دیده یا پنیر راکلت پاستوریزه استفاده کرد و پنیر برزین دودی را برای کسانی که دوست دارند نگه داشت.
