ادوارد کریگان، انکولوژیست بازنشسته از کلینیک مایو در آمریکا، می‌گوید که در مطبش همیشه از بیمارانش می‌پرسید: «آیا در خانه حیوان خانگی دارید؟» این سوال ساده فضای جلسه را تغییر می‌داد و باعث می‌شد بیماران با خوشحالی عکس‌های حیواناتشان را نشان دهند. او این لحظات را جادویی توصیف می‌کند.
تحقیقات علمی روز به روز بیشتر نشان می‌دهند که حیوانات خانگی می‌توانند تاثیرات شگفت‌انگیزی روی سلامت انسان داشته باشند؛ از کاهش استرس گرفته تا بهبود سلامت قلب و عروق، افزایش تعاملات اجتماعی و حمایت روانی در شرایط سخت. هرچند این اثرات در افراد مختلف متفاوت است، اما متخصصان بر این باورند که داشتن پیوند قوی با یک حیوان می‌تواند یک همراه واقعی در زندگی روزمره باشد.
تاثیر تماس با حیوان بر بدن
کاهش هورمون استرس کورتیزول یکی از مهم‌ترین فواید تماس با حیوانات است. کورتیزول بالا خطر سکته مغزی، بیماری‌های قلبی و کلیوی را افزایش می‌دهد، اما نوازش سگ یا گربه باعث افزایش ترشح هورمون‌های شادی‌آور مانند اکسی‌توسین، اندورفین، دوپامین و سروتونین و کاهش کورتیزول می‌شود. این تغییرات هورمونی قابل اندازه‌گیری در خون هستند و بسیاری از صاحبان حیوانات گزارش می‌دهند که پس از چند دقیقه کنار حیوانشان، ضربان قلبشان آرام می‌شود و تنش‌های عضلانی کاهش می‌یابد.
مطالعه‌ای گسترده در سوئد که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد، نشان داد افرادی که پس از سکته قلبی یا مغزی سگ دارند و تنها زندگی می‌کنند، خطر مرگشان در طول یک سال حدود یک سوم کاهش می‌یابد. این مطالعه صرفاً مشاهده‌ای است و نمی‌توان به طور قطعی گفت سگ مستقیماً محافظت می‌کند، اما فعالیت بیشتر، کاهش انزوا و مدیریت بهتر استرس از عوامل موثر در این نتیجه هستند.
حیوانات به ما کمک می‌کنند برنامه‌ریزی کنیم
آشلی همپتون، روانشناس، معتقد است نگهداری از حیوانات به حفظ برنامه‌های روزانه کمک می‌کند. مراقبت از حیوانات مانند دادن غذا در ساعات مشخص، پیاده‌روی روزانه و مراجعه به دامپزشک باعث می‌شود افراد به فعالیت و نظم بیشتری در زندگی خود پایبند باشند. این موضوع به ویژه برای کسانی که دورکاری می‌کنند اهمیت دارد و به کاهش بی‌تحرکی و بهبود سلامت قلبی-عروقی کمک می‌کند.
حیوانات منبع انرژی و حمایت عاطفی هستند
صحبت کردن با حیوانات خانگی هیچ‌گاه بی‌معنی نیست؛ احساس شنیده شدن به کاهش استرس کمک می‌کند. اگرچه حیوانات نمی‌توانند مشاوره بدهند، اما محبت و نوازش آن‌ها تاثیر آرام‌بخشی دارد. برای کسانی که تنها زندگی می‌کنند یا دورکار هستند، حیوان خانگی می‌تواند خلأ عاطفی را پر کند و زمینه‌ساز ارتباطات اجتماعی بیشتر شود؛ مانند ملاقات در پارک سگ‌ها یا گفتگو با سایر صاحبان حیوانات.
دکتر کریگان به یاد می‌آورد که به یکی از بیماران خسته از درمان‌های سخت گفت: «راز نجاتت این است که به پناهگاه حیوانات بروی و یکی را به خانه ببری، چه اسب، خوک یا فرت باشد.» چند ماه بعد این بیمار کاملاً تغییر کرده و مشتاق بود که به سگش لوسی برسد. این داستان‌ها نشان می‌دهند که حیوانات دارو نیستند، اما پیوندی زنده و مسئولانه می‌توانند به زندگی انرژی و معنا ببخشند.
