صدف سن‌ژاک که معمولاً در مراسم جشن‌ها با کره و جعفری سرو می‌شود، در واقع موجودی است که با نزدیک به ۲۰۰ چشم ریز در حاشیه پوشش خود، محیط اطرافش را می‌بیند. این چشم‌ها که هر کدام حدود یک میلی‌متر اندازه دارند، به جای داشتن عدسی معمول، از آینه‌های موزاییکی ساخته شده‌اند که نور را به دو لایه حساس در عمق چشم منعکس می‌کنند.
این ساختار آینه‌ای، مشابه آینه‌های تلسکوپ‌های بزرگ است و به صدف امکان می‌دهد تصویری واضح روی شبکیه پایینی و تصویری مبهم‌تر اما حساس به حرکت روی شبکیه بالایی داشته باشد. این دو نوع دید به صدف کمک می‌کند تا هم ذرات غذا و هم سایه‌های تهدیدکننده مانند ستاره دریایی را به خوبی تشخیص دهد.
وقتی ستاره دریایی نزدیک می‌شود، سایه آن روی شبکیه بالایی ثبت شده و صدف واکنشی سریع نشان می‌دهد؛ به طوری که دو پوسته خود را با شدت می‌بندد و با پرتاب آب به جلو، خود را چند متر دورتر می‌اندازد تا از خطر فرار کند.
علاوه بر این، بخش نارنجی رنگ صدف که به نام «مرجان» شناخته می‌شود، در واقع دستگاه تولید مثل هرمافرودیت آن است که بخش ماده و نر را شامل می‌شود. همچنین، صدف سن‌ژاک از دو پوسته متفاوت تشکیل شده است؛ یکی محدب و دیگری صاف که آن را از صدف‌های مشابه متمایز می‌کند.
این صدف نه تنها در سفره‌های غذایی محبوب است، بلکه نماد زیارتی مسیر کامپوستلا نیز به شمار می‌رود و نشان‌دهنده اهمیت فرهنگی و تاریخی آن فراتر از یک خوراکی ساده است.
