خواب شبانه ما شامل چندین مرحله مختلف است که هر کدام نقش خاصی در سلامت بدن دارند. خواب سبک مرحله‌ای است که بین بیداری و خواب عمیق قرار دارد و در آن فعالیت مغز کاهش می‌یابد و بدن آرام می‌شود. خواب عمیق برای بازیابی جسمی و ترمیم بدن اهمیت زیادی دارد. همچنین خواب REM یا خواب پارادوکسال، مرحله‌ای است که بیشتر رویاها در آن رخ می‌دهد و در فرآیندهای حافظه و عملکردهای مغزی نقش دارد.
تحقیقی گسترده که روی بیش از 95 هزار نفر انجام شده، نشان می‌دهد که مدت زمان بیشتری از خواب REM با کاهش خطر ابتلا به 83 بیماری مختلف مرتبط است. این مطالعه توسط محققان دانشگاه پکن انجام شده و داده‌های شرکت‌کنندگان از طریق دستگاهی که به مچ دست بسته شده بود، طی 7 روز و 7 شب ثبت شده است. سپس این افراد به مدت میانگین 8.9 سال پیگیری شدند تا ارتباط بین الگوهای خواب و بروز بیماری‌ها بررسی شود.
نتایج نشان داد که افزایش مدت خواب REM با کاهش قابل توجه خطر ابتلا به بیماری‌هایی مانند دمانس (زوال عقل)، نارسایی قلبی و بیماری پارکینسون همراه است. علاوه بر این، خواب عمیق نیز نقش مهمی دارد؛ مدت زمان بیشتر خواب عمیق با کاهش خطر 7 بیماری از جمله دیابت نوع 2 و اختلال افسردگی عمده مرتبط بود.
محققان همچنین دریافتند که بی‌نظمی در زمان‌بندی خواب خطر ابتلا به مشکلات سلامتی را افزایش می‌دهد. بیدار شدن‌های مکرر پس از به خواب رفتن با افزایش خطر اضطراب و اختلالات مرتبط با مصرف مواد همراه است. همچنین، تعداد ساعات خواب نیز اهمیت دارد؛ کمترین خطر معمولاً در بازه 6 تا 8 ساعت خواب شبانه دیده می‌شود و کسانی که کمتر از 5 ساعت می‌خوابند، بیشترین خطر ابتلا به بیماری‌ها را دارند. در این مطالعه، خواب کمتر از 5 ساعت با افزایش خطر ابتلا به 37 بیماری مختلف مرتبط بود.
این یافته‌ها نشان می‌دهد که کیفیت و ترکیب مراحل خواب به اندازه مدت زمان کلی خواب اهمیت دارد. حفظ خواب کافی، منظم و با کیفیت بالا می‌تواند به عنوان یک عامل مهم در حفظ سلامت در نظر گرفته شود. اگرچه خواب بهتر تضمین‌کننده پیشگیری کامل از بیماری‌ها نیست، اما دلایل زیادی وجود دارد که خواب را به عنوان بخشی اساسی از سلامت در نظر بگیریم.
