افزودنیهای غذایی که برای بهبود بافت دسرها، افزایش ماندگاری محصولات یا رنگدهی به نوشیدنیها استفاده میشوند، تقریباً در همه محصولات صنعتی یافت میشوند. این افزودنیها شامل رنگها، نگهدارندهها، شیرینکنندهها، غلیظکنندهها و امولسیفایرها هستند که نقش اصلیشان فناوری تولید است، اما نگرانیهایی درباره تأثیرات بلندمدت آنها بر سلامت وجود دارد.
در کشورهای اروپایی از جمله فرانسه، ۳۰ تا ۶۰ درصد انرژی دریافتی روزانه از غذاهای فوقفرآوری شده تأمین میشود. امولسیفایرها یکی از رایجترین افزودنیها در این محصولات مانند کیکها، دسرهای صنعتی، بستنیها، شکلاتها، نانهای صنعتی، مارگارینها و غذاهای آماده هستند.
محققان موسسه Inserm در مطالعهای بر روی بیش از ۹۵ هزار نفر بدون سابقه بیماری قلبی، به بررسی ارتباط مصرف این افزودنیها با بروز بیماریهای قلبی و عروقی پرداختند. این مطالعه که در مجله British Medical Journal منتشر شده، نشان میدهد که برخی امولسیفایرها ممکن است خطر التهاب و در نتیجه مشکلات قلبی را افزایش دهند.
افزودنیهای E460 تا E468 و خطر بیماریهای قلبی
پس از پیگیری میانگین ۷ سال، مشخص شد مصرف بالاتر افزودنیهای سلولزی با کدهای E460 تا E468 با افزایش ریسک بیماریهای قلبی مرتبط است. به ویژه افزودنی E460 که به عنوان عامل بافتدهنده در سسهای سالاد و دسرهای لبنی مانند کره و بستنی کاربرد دارد، این خطر را افزایش میدهد.
همچنین مصرف بیشتر مونوگلیسریدها و دیگلیسریدهای اسیدهای چرب با کدهای E471 و E472 نیز با افزایش ریسک همه بیماریهای قلبی مورد بررسی مرتبط بود. علاوه بر این، مصرف بالای فسفات سدیم (E339) با افزایش خطر بیماریهای عروق کرونر همراه بود.
با این حال، سایر امولسیفایرها در این مطالعه ارتباط معناداری با بروز بیماریهای قلبی نشان ندادند.
این یافتهها اهمیت توجه به ترکیبات افزودنی در محصولات غذایی فرآوری شده و تأثیرات احتمالی آنها بر سلامت قلب را برجسته میکند.
