سیبزمینی یکی از مواد غذایی پرمصرف است که به نظر میرسد میتوان آن را در هر جایی نگهداری کرد؛ از کیسههای پلاستیکی گرفته تا یخچال. اما مارک دارینگتون، کشاورز سیبزمینی در آیداهو با 38 سال سابقه، این تصور را اشتباه میداند و نکات مهمی را درباره نگهداری بهینه این محصول بیان میکند.
مارک که از سال 1988 در این حوزه فعالیت میکند، همراه با همسرش ورلا، سه قانون ساده اما کلیدی را برای حفظ کیفیت و طعم سیبزمینی معرفی میکند که اغلب مصرفکنندگان از آنها غافلاند.
اندازه سیبزمینی تضمینکننده کیفیت نیست
در مزارع آیداهو، خانواده دارینگتون از سیبزمینیهای بزرگ برای پخت سیبزمینی تنوری یا سیبزمینی سرخکردههای بلند استفاده میکنند. اما برای مصرف روزمره، سیبزمینیهای متوسط یا کوچک را ترجیح میدهند چون نگهداری، شستشو، پوستگیری و پخت آنها آسانتر است. به گفته آنها، اندازه بزرگ همیشه به معنی کیفیت بهتر نیست و هر اندازه برای کاربرد خاصی مناسب است. سیبزمینیهای متوسط سریعتر و یکنواختتر پخته میشوند و از پخت بیش از حد سطح و خام ماندن داخل جلوگیری میکنند.
در هنگام خرید، مارک و ورلا سیبزمینیهای سفت و بدون لکههای سیاه یا نقاط سبز را انتخاب میکنند.
خرید کمتر و مصرف در مدت 2 تا 3 هفته
گرچه کیسههای بزرگ سیبزمینی به دلیل قیمت پایینتر جذاب هستند، اما کیفیت آنها به سرعت کاهش مییابد. ورلا تاکید میکند که فقط به اندازه مصرف دو تا سه هفته خرید کنند چون پس از این مدت سیبزمینیها شروع به چروک شدن، نرم شدن و جوانه زدن میکنند و طعمشان افت میکند. بهترین نتیجه زمانی حاصل میشود که سیبزمینی در حدود دو هفته مصرف شود تا بافت آن پر، متراکم و خوشطعم باقی بماند.
یخچال؛ بزرگترین اشتباه در نگهداری سیبزمینی
ورلا مهمترین نکته را درباره نگهداری در سرما بیان میکند: «سرمای یخچال نشاسته سیبزمینی را به قند تبدیل میکند و رنگ آن را هنگام سرخ کردن تغییر میدهد.» وقتی سیبزمینی در دمای پایینتر از حدود 8 درجه سانتیگراد نگهداری شود، قندهای کاهنده افزایش مییابند که در پخت با حرارت بالا میتوانند باعث تولید آکریلآمید شوند؛ مادهای که در غذاهای سرخ شده و طلایی رنگ یافت میشود و برای سلامتی مضر است.
سازمانهای نظارتی توصیه میکنند سیبزمینی را در دمای 6 تا 10 درجه سانتیگراد، در مکانی خنک، تاریک، خشک و با تهویه مناسب نگهداری کنید. این مکان میتواند یک زیرزمین، انبار یا حتی خنکترین کابینت آشپزخانه باشد، به شرطی که هوا به خوبی جریان داشته باشد. استفاده از سبد یا کیسه کاغذی و اجتناب از کیسههای پلاستیکی بسته نیز ضروری است.
اگر پوست سیبزمینی سبز شد، به این معنی است که در معرض نور زیاد قرار گرفته و میزان سولانین افزایش یافته است. در این صورت باید قسمتهای سبز را جدا کرد یا اگر آسیب زیاد است، سیبزمینی را دور انداخت.




