در آوریل ۲۰۱۵، کانی دال، زن آمریکایی ۵۱ ساله، با خبر تلخی روبه‌رو شد؛ او به سرطان تخمدان در مرحله ۴ مبتلا بود، مرحله‌ای که شدیدترین نوع بیماری محسوب می‌شود و سلول‌های سرطانی به بخش‌های مختلف بدن گسترش یافته‌اند. پس از دو سال مبارزه شجاعانه، کانی در سپتامبر ۲۰۱۷ درگذشت. در این مدت، بهترین دوستش بکی درکسلر شبانه‌روز از او حمایت می‌کرد.
پس از این اتفاق، زندگی برای بکی درکسلر ادامه یافت. این زن اهل مینه‌سوتا در سال ۲۰۱۷ بازنشسته شد و قصد داشت از زمان خود برای باغبانی، سفر و گذراندن وقت با خانواده بهره ببرد. اما در جولای ۲۰۱۸، بکی نیز به سرطان تخمدان مبتلا شد. این بار بیماری در مرحله ۳B تشخیص داده شد که نشان می‌دهد سلول‌های سرطانی به تخمدان، لوله فالوپ، صفاق و یا غدد لنفاوی گسترش یافته‌اند.
با وجود فعالیت داوطلبانه بکی در انجمن پیشگیری از سرطان تخمدان مینه‌سوتا، او علائم خود را جدی نگرفت. او به رسانه‌ها گفت: «من اغلب به دستشویی می‌رفتم، دچار یبوست بودم، نفخ داشتم و درد در ناحیه لگن احساس می‌کردم، اما فکر می‌کردم این‌ها به خاطر پیری است.» در زمان تشخیص، بکی ۵۷ ساله بود.
بین سپتامبر ۲۰۱۸ تا ژانویه ۲۰۱۹، بکی تحت شش دوره شیمی‌درمانی با داروهای کاربوپلاتین و پاکلیتاکسل قرار گرفت و همچنین جراحی برای درمان سرطان انجام داد. با این حال، بیماری چندین بار در اوت ۲۰۲۰ و زمستان ۲۰۲۵ عود کرد.
بکی درباره پیشرفت‌های علمی می‌گوید: «علم با سرعت زیادی پیشرفت می‌کند! اگر کانی به درمان‌هایی که من دریافت کردم دسترسی داشت، شاید می‌توانست سرطان را شکست دهد. به هر حال، من می‌دانم که او در مبارزه من همراه است و همیشه کنارم است.»
