ویتامین C که بیشتر به خاطر نقش خود در تقویت سیستم ایمنی و محافظت از سلول‌ها شناخته می‌شود، در عملکرد طبیعی سلول‌ها و کنترل فعالیت ژن‌ها نیز نقش مهمی دارد. پژوهشگران به ویژه به تعامل این ویتامین با پروتئینی به نام TET2 توجه کرده‌اند که در تنظیم فعالیت برخی ژن‌ها و حفظ عملکرد سلول‌های خونی اهمیت دارد. اختلالات ژنی مرتبط با TET2 اغلب در برخی انواع لوسمی مشاهده می‌شود.
مطالعات آزمایشگاهی پیشین نشان داده بودند که ویتامین C ممکن است بر پیشرفت لوسمی تأثیرگذار باشد، به خصوص در مراحل اولیه بیماری. بر اساس این یافته‌ها، محققان دانشگاه کپنهاگ در دانمارک مطالعه‌ای را روی 109 بیمار مبتلا به اختلالات خونی که ممکن است به لوسمی تبدیل شوند یا در مراحل ابتدایی سرطان خون قرار دارند، انجام دادند.
مصرف روزانه یک گرم ویتامین C
در این مطالعه، 55 نفر به مدت یک سال روزانه 1000 میلی‌گرم ویتامین C دریافت کردند و مابقی دارونما مصرف کردند. پس از حدود سه سال پیگیری، نتایج نشان داد که گروهی که ویتامین C مصرف کرده بودند، نرخ بقاء بهتری داشتند و عوارض جانبی شدید کمتری را تجربه کردند؛ به طوری که 33 درصد از این گروه عوارض جدی داشتند در مقابل 57 درصد در گروه دارونما.
نکته جالب دیگر این بود که بیش از نیمی از شرکت‌کنندگان در ابتدای مطالعه سطح ویتامین C ناکافی داشتند، اما در گروه مکمل این سطح به حالت طبیعی بازگشت.
نتایج و محدودیت‌ها
با این حال، هدف اصلی مطالعه که اندازه‌گیری سرعت تکثیر سلول‌های خونی غیرطبیعی بود، تفاوت قابل توجهی بین دو گروه نشان نداد. همچنین، هنوز مشخص نیست که چرا مصرف ویتامین C باعث افزایش طول عمر بیماران شده است.
برای تأیید این نتایج و تعیین دقیق بیمارانی که می‌توانند از مصرف ویتامین C بهره‌مند شوند، نیاز به آزمایش‌های بالینی بزرگ‌تر و جامع‌تر وجود دارد.
