لیموتُرش سبز که اغلب تنها به عنوان تزئین نوشیدنی‌ها شناخته می‌شود، در واقع منبع غنی از ویتامین C، فیبر و آنتی‌اکسیدان‌ها است. یک لیموترش سبز با قطر حدود ۵ سانتی‌متر تنها حدود ۲۰ کالری دارد و شامل ۷ گرم کربوهیدرات، ۱.۹ گرم فیبر، کمتر از ۱.۱ گرم قند و نزدیک به ۱۹.۵ میلی‌گرم ویتامین C می‌شود که معادل حدود ۲۲ درصد نیاز روزانه بدن است.
این ترکیبات ارزشمند، شش فایده مهم برای سلامتی به همراه دارند:
- کاهش التهاب مزمن بدن
- تقویت سیستم ایمنی با افزایش گلبول‌های سفید
- پیشگیری از برخی انواع سنگ کلیه به کمک سیترات موجود در لیموترش
- حفاظت سلول‌ها در برابر استرس اکسیداتیو و پیری
- کمک به کنترل قند خون به دلیل شاخص گلیسمی پایین
- حمایت از سلامت پوست و تسریع ترمیم زخم‌ها با کمک به سنتز کلاژن
جولیا زومپانو، متخصص تغذیه در کلینیک کلیولند آمریکا، می‌گوید: “رژیم غذایی سرشار از ویتامین C به کاهش التهاب کمک می‌کند، زیرا این ویتامین رادیکال‌های آزاد را که مولکول‌های ناپایداری هستند و می‌توانند به سلول‌ها آسیب برسانند، خنثی می‌کند.”
نقش سیترات در پیشگیری از سنگ کلیه
سیترات طبیعی موجود در مرکبات مانند لیموترش سبز می‌تواند از تشکیل کریستال‌هایی که باعث ایجاد برخی سنگ‌های کلیه می‌شوند، جلوگیری کند. به همین دلیل، برخی اورولوژیست‌ها نوشیدنی‌های کم‌قند مبتنی بر لیموترش را به عنوان “درمان لیموناد” برای افراد مستعد سنگ کلیه توصیه می‌کنند.
کنترل قند خون و شاخص گلیسمی
انجمن دیابت آمریکا لیموترش سبز را در فهرست مواد غذایی با شاخص گلیسمی پایین قرار داده است. با این حال، جولیا زومپانو هشدار می‌دهد که لیموترش نمی‌تواند جایگزین مواد غذایی با شاخص گلیسمی بالا شود و مصرف نوشیدنی‌های الکلی مانند مارگاریتای لیموترش همچنان دارای قند و کالری بالا است.
روش‌های مصرف و نکات مهم
مصرف لیموترش به صورت میوه کامل، آب‌لیمو یا قطعات تازه هر کدام مزایای خاص خود را دارد. میوه کامل به دلیل داشتن فیبر، جذب قند را کاهش می‌دهد، در حالی که آب‌لیمو یا آب طعم‌دار بیشتر ویتامین C و عطر و طعم را فراهم می‌کنند ولی ممکن است حاوی قند افزوده باشند.
نوشیدن آب لیموترش می‌تواند به افزایش مصرف مایعات کمک کند که برای سلامت کلیه‌ها مفید است، اما نباید تصور شود که این نوشیدنی خاصیت سم‌زدایی دارد یا جایگزین رژیم غذایی متعادل می‌شود.
از نظر ارزش غذایی، لیموترش سبز و لیموترش زرد مشابه هستند و هر دو سرشار از ویتامین C می‌باشند؛ تفاوت اصلی در طعم است که لیموترش سبز طعمی تندتر و معطرتر دارد.
ویتامین C حساس به حرارت است و در هنگام پخت و پز ممکن است تخریب شود، بنابراین بهتر است آب لیموترش در پایان فرآیند پخت اضافه شود. همچنین پوست لیموترش حاوی عطر و بخشی از آنتی‌اکسیدان‌ها است که در صورت مصرف، بهتر است از لیموترش‌های ارگانیک و کاملاً شسته شده استفاده شود.
موارد احتیاطی در مصرف لیموترش سبز
اسیدیته بالای لیموترش سبز ممکن است باعث تشدید مشکلاتی مانند رفلاکس معده، زخم معده یا سوزش سر دل شود. در صورت داشتن مشکلات گوارشی، بهتر است پیش از مصرف با پزشک مشورت شود.
همچنین تماس آب لیموترش با پوست و قرار گرفتن در معرض نور خورشید می‌تواند باعث واکنش پوستی به نام فیتوفوتودرماتیت شود که پس از تهیه نوشیدنی‌ها یا مارینادها گزارش شده است.
