بسیاری از افراد صبحانه خود را با نان تست ترد و طلایی آغاز میکنند، اما این سوال مطرح میشود که آیا تست کردن نان برای سلامتی مفید است یا خیر؟ پاسخ ساده نیست؛ نان تست به خودی خود نه خوب است و نه بد، بلکه درجه برشته شدن آن اهمیت دارد. هرچه سطح نان تیرهتر شود، میزان مادهای به نام آکریلآمید که احتمال دارد سرطانزا باشد، افزایش مییابد.
آکریلآمید در دماهای بالا و هنگام پخت مواد نشاستهای مانند چیپس، سیبزمینی سرخکرده، برخی غلات صبحانه، قهوه سیاه و نان شکل میگیرد. این ماده نتیجه واکنش قهوهای شدن بین قندها و برخی اسیدهای آمینه است که باعث ایجاد پوسته تیره و طعم و تردی نان میشود. سازمان جهانی بهداشت توصیه میکند که مصرف مکرر این ماده محدود شود.
میزان پخت و تاثیر آن بر آکریلآمید
بر اساس گزارش سازمان ایمنی غذایی اروپا، تست کردن نان به مدت پنج دقیقه به جای سه دقیقه میتواند میزان آکریلآمید را از 31 میکروگرم بر کیلوگرم به 118 میکروگرم بر کیلوگرم افزایش دهد. با این حال، این افزایش تنها 2.4 درصد به میزان کلی مصرف آکریلآمید در رژیم غذایی روزانه میافزاید. بنابراین، خطر اصلی مربوط به مصرف مکرر نان بسیار برشته شده است.
بهترین راهکار برای کاهش این خطر، توجه به رنگ نان تست است: نان باید به طور یکنواخت طلایی باشد و از قسمتهای قهوهای تیره یا سیاه اجتناب شود. سازمانهای بهداشتی توصیه میکنند که نان را در درجه متوسط تست کنید، به محض طلایی شدن آن را از دستگاه خارج کنید و قسمتهای سوخته را جدا کنید.
انتخاب نوع نان برای تست سالمتر
نوع نان نیز در ارزش غذایی نان تست تاثیرگذار است. به عنوان مثال، نان کامل حدود 7.5 گرم فیبر در هر 100 گرم دارد، در حالی که نان سفید تنها 3.1 گرم فیبر دارد. نان تست کامل که به خوبی برشته شده اما نسوخته باشد، احساس سیری بیشتری ایجاد میکند و برای رژیم غذایی متنوع مناسبتر است. همچنین، برای افرادی که مشکلات گوارشی مانند سندرم روده تحریکپذیر دارند، نان تست ممکن است بهتر هضم شود زیرا جویدن بیشتر را میطلبد. با این حال، حتی برای این افراد نیز توصیه میشود نان تست فقط طلایی باشد و از قسمتهای قهوهای تیره یا سوخته پرهیز شود.




