ناتاشا می در 27 سالگی متوجه یک توده کوچک و سفت در سینه‌اش شد که شبیه هسته زردآلو بود. او بلافاصله احساس کرد مشکلی وجود دارد، اما وقتی به پزشک مراجعه کرد، پاسخ شنید که سنش برای سرطان سینه خیلی کم است و احتمالاً مشکل هورمونی دارد. پزشکان به او گفتند اگر دو ماه بعد هنوز علائم داشت، دوباره مراجعه کند.
با این حال، ناتاشا قانع نشد و به یک پزشک خصوصی مراجعه کرد. اگرچه این پزشک در ابتدا احتمال سرطان را کم می‌دانست، اما برای اطمینان آزمایش‌هایی مانند ماموگرافی، سونوگرافی و بیوپسی تجویز کرد و او را به کلینیک تخصصی بیماری‌های سینه ارجاع داد.
نتیجه آزمایش‌ها نشان داد که ناتاشا به سرطان سینه سه‌گانه منفی در مرحله اول و درجه سوم مبتلاست، نوعی سرطان بسیار تهاجمی که معمولاً در زنان جوان‌تر دیده می‌شود و به دلیل نبود گیرنده‌های هورمونی و HER2، به درمان‌های هورمونی و هدفمند پاسخ نمی‌دهد.
ناتاشا از اوایل سال 2020 احساس خستگی مداوم و عفونت‌های مکرر داشت که ابتدا آن‌ها را به دلیل شغل معلمی و تماس با ویروس‌ها در نظر گرفت و تصور نمی‌کرد این علائم نشانه بیماری جدی باشد.
پس از تشخیص، او درمان خود را در ژوئن 2020 آغاز کرد که شامل 16 جلسه شیمی‌درمانی بود و پس از حدود شش ماه، جراحی تومورکتومی انجام داد. همچنین برای حفظ باروری، تزریق‌های هورمونی دریافت کرد و در ادامه حدود ده جلسه پرتودرمانی انجام داد. درمان‌های ناتاشا در نوامبر 2020 به پایان رسید.
اگرچه پیش از شروع شیمی‌درمانی نگران بود، تجربه او نشان داد که این درمان آنقدرها هم ترسناک نیست و حتی در این مسیر دوستانی پیدا کرد. با این حال، این دوران از نظر روحی بسیار دشوار بود و او گاهی احساس تنهایی و انزوا داشت.
ناتاشا بعد از چند سال توانست مادر شود و تولد دخترش نقطه عطفی در نگاه او به زندگی و بیماری‌اش بود. او می‌گوید اگر آن زمان به علائمش توجه نکرده بود، شاید امروز زنده نبود و این تجربه به او اهمیت توجه به تغییرات بدن را آموخت.
او اکنون به زنان دیگر توصیه می‌کند که به هر تغییر غیرمعمول در سینه‌هایشان حساس باشند، بدون تعلل به پزشک مراجعه کنند و اگر نگرانی‌شان جدی گرفته نشد، پیگیر باشند. سرطان سینه فقط در زنان مسن رخ نمی‌دهد و هیچ سنی برای مراقبت و خودآزمایی سینه‌ها زیاد یا کم نیست.
هر توده جدید، تغییر شکل سینه، فرورفتگی نوک پستان، تغییر رنگ پوست یا ترشح غیرعادی باید سریعاً بررسی شود. حتی اگر توده سرطانی نباشد، بررسی به موقع می‌تواند جان فرد را نجات دهد.
