بسیاری از ما عاشق سیبزمینیهای تنوری هستیم که بیرون آنها طلایی و ترد و داخلشان نرم و لطیف باشد. اما رسیدن به این ترکیب در خانه همیشه آسان نیست. نکتهای که قبل از پخت باید رعایت شود، میتواند تفاوت بزرگی ایجاد کند. برخلاف تصور رایج، ریختن روغن زیاد روی سینی فر بهترین روش نیست.
برای داشتن سیبزمینیهایی با پوست کاملاً ترد و طلایی، پیشپخت در آب جوش و سپس خشک کردن دقیق آنها اهمیت زیادی دارد. این روش چند دقیقه بیشتر زمان میبرد اما باعث میشود سطح سیبزمینیها برای پخت در فر آماده شود و پوستی ترد ایجاد گردد.
مراحل آمادهسازی سیبزمینی ترد
ابتدا سیبزمینیها را به قطعاتی با اندازه مشابه برش میزنیم تا به طور یکنواخت بپزند و کنترل آنها آسانتر شود. سپس آنها را در آب جوش میاندازیم و اجازه میدهیم تا سطحشان کمی نرم شود اما کاملاً له نشوند.
بعد از آبکش کردن، قطعات را چند دقیقه میگذاریم خشک شوند و سپس به آرامی در قابلمه تکان میدهیم تا سطحشان کمی ناهموار شود. این لایه نازک نشاسته روی سطح به تشکیل پوسته ترد کمک میکند.
برخی روشها افزودن مقدار کمی جوششیرین به آب پخت را توصیه میکنند که باعث افزایش قلیایی شدن آب و نرمتر شدن سطح سیبزمینی میشود، اما این کار ضروری نیست و پیشپخت و خشک کردن صحیح به تنهایی کافی است.
پخت نهایی و نکات مهم
پس از آمادهسازی، سیبزمینیها را با مقدار کمی روغن، فلفل و سبزیجات معطر مخلوط میکنیم و روی سینی فر به گونهای میچینیم که قطعات روی هم قرار نگیرند. فر باید کاملاً گرم شده باشد تا سیبزمینیها به جای پخت در رطوبت خود، خوب برشته شوند.
در طول پخت، سیبزمینیها را برمیگردانیم تا رنگ طلایی یکنواختی پیدا کنند. افزودن گیاهانی مانند رزماری یا آویشن طعم خوبی میدهد اما باید مراقب بود که نسوزند. سیر تازه نیز سریع رنگ میگیرد و بهتر است در میانه پخت اضافه شود.
تأثیر روش پخت بر ارزش غذایی
مقدار روغن مصرفی در پخت اهمیت بیشتری نسبت به افزودن مواد مختلف دارد. سیبزمینی منبع خوبی از کربوهیدرات و پتاسیم است اما روش پخت میتواند ترکیب غذایی آن را تغییر دهد. پخت در فر با مقدار کمی روغن، سالمتر از سرخ کردن است.
در نهایت، هدف داشتن پوستهای طلایی و ترد است نه سوختگی یا رنگ قهوهای تیره. برای سرو، بهتر است سیبزمینیها را همراه با سبزیجات و منابع پروتئینی مصرف کنیم تا غذایی متعادلتر و کمچربتر داشته باشیم.




