رفتن به محتوای اصلی
مقالات سلامت

۸ قانون طلایی برای حفظ سلامت کلیه‌ها و پیشگیری از بیماری مزمن کلیوی

کلیه‌ها به طور مداوم و بدون هیچ صدایی خون را تصفیه می‌کنند، اما ممکن است تا زمانی که عملکردشان به شدت کاهش یابد، هیچ علامتی ظاهر نشود. در واقع، ممکن است تا ۸۰ درصد از ظرفیت کلیه‌ها از دست رفته باشد بد

۳ دقیقه مطالعه
۸ قانون طلایی برای حفظ سلامت کلیه‌ها و پیشگیری از بیماری مزمن کلیوی
فهرست مطالب
  1. چرا کلیه‌ها بدون هشدار آسیب می‌بینند؟
  2. ۸ قانون طلایی برای حفظ سلامت کلیه‌ها
  3. غربالگری و آزمایش‌های لازم

کلیه‌ها به طور مداوم و بدون هیچ صدایی خون را تصفیه می‌کنند، اما ممکن است تا زمانی که عملکردشان به شدت کاهش یابد، هیچ علامتی ظاهر نشود. در واقع، ممکن است تا ۸۰ درصد از ظرفیت کلیه‌ها از دست رفته باشد بدون اینکه فرد متوجه شود. برای حفظ سلامت کلیه‌ها در طولانی‌مدت، رعایت چند عادت ساده و انجام غربالگری‌های هدفمند در صورت وجود عوامل خطر ضروری است.

مطالعه جهانی بار بیماری‌ها نشان می‌دهد حدود ۱۰ درصد بزرگسالان در سراسر جهان درجاتی از اختلال عملکرد کلیوی دارند که اغلب از آن بی‌اطلاع هستند. تنها ۱۰ تا ۲۰ درصد افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیوی از وضعیت خود آگاهند، زیرا علائمی مانند خستگی صبحگاهی یا فشار خون کمی بالا، غیر اختصاصی هستند و کلیه‌ها معمولاً زمانی کم‌کاری خود را نشان می‌دهند که حداقل نیمی از عملکردشان را از دست داده‌اند.

چرا کلیه‌ها بدون هشدار آسیب می‌بینند؟

کلیه‌ها وظیفه تصفیه مواد زائد، تنظیم فشار خون، تعادل آب و نمک و همچنین کنترل برخی هورمون‌ها را بر عهده دارند. وقتی کلیه‌ها ضعیف می‌شوند، بدن برای مدتی طولانی جبران می‌کند و به همین دلیل بیماری مزمن کلیوی اغلب به صورت خاموش پیشرفت می‌کند، به ویژه در افرادی که دیابت، فشار خون بالا، چاقی یا بیماری‌های قلبی دارند. سیگار کشیدن، رژیم غذایی پرنمک یا پرشکر و کم‌تحرکی نیز به سرعت آسیب به رگ‌های خونی کلیه‌ها را تشدید می‌کنند.

با افزایش سن، ظرفیت کلیه کاهش می‌یابد و نفرون‌های باقی‌مانده برای جبران نفرون‌های از دست رفته بیشتر کار می‌کنند. در این شرایط، گرمای شدید، تب یا اسهال می‌تواند باعث نارسایی حاد کلیه شود، مخصوصاً اگر فرد به اندازه کافی آب ننوشد یا بدون تجویز پزشک داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن مصرف کند.

۸ قانون طلایی برای حفظ سلامت کلیه‌ها

این قوانین نه تنها کلیه‌ها بلکه قلب و رگ‌های خونی را نیز محافظت می‌کنند و برای همه افراد توصیه می‌شوند، به ویژه کسانی که دیابت، فشار خون بالا یا اضافه وزن دارند:

قانون توضیح
۱ فعالیت بدنی منظم مانند پیاده‌روی سریع، دوچرخه‌سواری یا شنا چند بار در هفته برای تقویت قلب و رگ‌ها
۲ کنترل فشار خون، کاهش مصرف نمک (غذاهای آماده، گوشت‌های فرآوری شده، تنقلات) و پیروی از درمان تجویز شده
۳ حفظ وزن سالم با اولویت دادن به غذاهای خانگی، سبزیجات، حبوبات و کاهش نوشیدنی‌های شیرین و غذاهای فرآوری شده
۴ کنترل قند خون در افراد در معرض خطر یا دیابتی‌ها و رعایت دقیق درمان دیابت
۵ نوشیدن منظم آب در طول روز با توجه به شرایط آب و هوا، ورزش و سن طبق توصیه پزشک
۶ محدود کردن مصرف الکل؛ حداکثر ۱۰ لیوان در هفته و ۲ لیوان در روز طبق توصیه سلامت عمومی فرانسه
۷ عدم مصرف سیگار به دلیل آسیب مستقیم به رگ‌های کلیه و افزایش خطر بیماری‌های قلبی عروقی
۸ پرهیز از مصرف خودسرانه و طولانی مدت داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی و مشورت با پزشک قبل از مصرف هر دارو یا مکمل «دتوکس»

غربالگری و آزمایش‌های لازم

بر اساس توصیه‌های سازمان بهداشت، انجام غربالگری سالانه بیماری مزمن کلیوی برای بزرگسالان در معرض خطر (مانند دیابت، فشار خون بالا، چاقی، بیماری قلبی یا سابقه خانوادگی) ضروری است. این غربالگری شامل دو آزمایش ساده است: اندازه‌گیری آلبومین در ادرار (معمولاً نسبت آلبومین به کراتینین) و اندازه‌گیری کراتینین خون که به محاسبه نرخ فیلتراسیون گلومرولی (GFR) و سنجش عملکرد کلیه کمک می‌کند.

در مطب پزشک، استفاده از نوار ادرار می‌تواند نشانه‌ای از وجود پروتئین در ادرار را نشان دهد و در صورت نیاز با آزمایش‌های دقیق‌تر تکمیل شود. افراد مبتلا به دیابت، فشار خون بالا، اضافه وزن شدید یا بیماری قلبی باید حتماً این موضوع را با پزشک خود مطرح کنند. در صورت بروز علائمی مانند خستگی غیرمعمول، ورم مچ پا، ادرار بسیار تیره یا وجود خون در ادرار، مراجعه سریع به پزشک ضروری است تا با یک آزمایش ساده بیماری در مراحل اولیه تشخیص داده شده و روند پیشرفت آن کند شود.

مطالب ملک‌بانو برای آگاهی عمومی است و جای مشاوره با پزشک را نمی‌گیرد. برای تشخیص و درمان به پزشک مراجعه کنید.

این مطلب را با دیگران به اشتراک بگذارید

دیدگاه یا پرسش خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نمی‌شود. پرسش‌های شخصی درمانی را با پزشک خود در میان بگذارید.

اشتراک‌گذاری