<pاگر همیشه احساس سرما می‌کنید و دیگران در همان شرایط راحت هستند، یا در محل کار دستانتان همیشه سرد است و حتی در تابستان هنگام صرف غذا در فضای باز مجبورید ژاکت بپوشید، این موضوع ممکن است نشانه‌ای از یک مشکل پزشکی باشد و نباید نادیده گرفته شود.
دکتر اومودامولا آجه، متخصص غدد در ماساچوست، معتقد است که تحمل نداشتن سرما یک ویژگی شخصیتی نیست بلکه می‌تواند علامتی از اختلالات مختلف باشد. او می‌گوید: «این وضعیت فوریت پزشکی ندارد اما باید جدی گرفته شود و بهتر است به پزشک مراجعه کنید.»
اولین گام: پرسش‌های دقیق درباره علائم
وقتی بیمار می‌گوید «من همیشه سردم است»، اولین کاری که دکتر آجه انجام می‌دهد بررسی دقیق شرایط و علائم همراه است. او درباره مدت زمان و تکرار این احساس سرما سوال می‌کند و سپس به علائم دیگری مانند خستگی، تغییرات وزن بدون دلیل، مشکلات گوارشی مثل یبوست و ریزش مو توجه می‌کند. در زنان، وضعیت قاعدگی، پوست، مو و ناخن‌ها نیز بررسی می‌شود و سابقه خانوادگی یا شخصی بیماری‌ها پرسیده می‌شود. این اطلاعات به پزشک کمک می‌کند تا علت اصلی مشکل را شناسایی کند و تصمیم بگیرد چه آزمایش‌هایی لازم است.
کم‌کاری تیروئید شایع‌ترین علت سرماخوردگی مداوم
احساس سرما بیش از حد یا غیرمعمول نسبت به محیط و دیگران، معمولاً به دلیل کم‌کاری تیروئید است. در این حالت غده تیروئید هورمون کافی تولید نمی‌کند و متابولیسم بدن کند می‌شود. این وضعیت معمولاً با خستگی، افزایش وزن و خشکی پوست و مو همراه است. در زنان، دوران پرای‌منوپوز و یائسگی نیز می‌تواند باعث تغییرات هورمونی شود که تنظیم دمای بدن را مختل می‌کند و باعث احساس سرما یا تعریق ناگهانی می‌شود.
افرادی که وزن بسیار کمی دارند یا به سرعت وزن زیادی از دست داده‌اند نیز بیشتر احساس سرما می‌کنند، زیرا چربی بدن که نقش عایق حرارتی دارد کاهش یافته است.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
پس از بررسی علائم، پزشک معمولاً آزمایش تیروئید را تجویز می‌کند که شامل اندازه‌گیری هورمون TSH و در صورت غیرطبیعی بودن آن، هورمون‌های T4 و T3 است. همچنین ممکن است آزمایش خون کامل برای بررسی کم‌خونی فقر آهن انجام شود.
دکتر آجه توصیه می‌کند: «اگر احساس سرما با خستگی، تغییرات وزن، مشکلات گوارشی، مشکلات پوست، مو و ناخن یا نامنظمی قاعدگی همراه است، حتماً به پزشک مراجعه کنید. این علائم می‌تواند نشانه کم‌کاری تیروئید یا کم‌خونی فقر آهن باشد که هر دو بیماری‌های قابل تشخیص و درمان هستند.»
