بسیاری از افراد پس از بازگشت به خانه، اولین کاری که انجام می‌دهند، درآوردن کفش‌ها و راه رفتن با پای برهنه روی کف پارکت است. این کار به نظر ساده و حتی مفید می‌آید، زیرا پاها پس از ساعات طولانی پوشیدن کفش‌های تنگ و ناراحت‌کننده، فرصتی برای تنفس پیدا می‌کنند. اما دکتر ملیسا لاک‌وود، متخصص پا، درباره اثرات منفی این عادت هشدار می‌دهد.
او توضیح می‌دهد که پارکت سخت مانند یک سطح بتنی عمل می‌کند و فشار زیادی به کل سیستم حرکتی بدن وارد می‌کند. به گفته این متخصص، مراقبت از سلامت پاها در تمام طول روز اهمیت دارد، چرا که پاها در هر قدم تحت فشار و نیرو قرار می‌گیرند، نه فقط هنگام ورزش.
فشار زیاد روی پاشنه و قوس کف پا
راه رفتن مکرر با پای برهنه روی سطوح سخت باعث افزایش فشار روی پاشنه، قوس کف پا و جلوی پا می‌شود که می‌تواند منجر به درد و التهاب شود. پارکت سخت تقریباً هیچ گونه جذب ضربه‌ای ندارد و به همین دلیل، هر قدم باعث انتقال شوک از پاشنه به نوار فیبری کف پا (فاشیای پلانتار) و سپس به مفاصل مچ، زانو، لگن و پایین کمر می‌شود.
در مواقعی که فرد مدت طولانی می‌ایستد، مانند هنگام آشپزی یا اتو کردن لباس، این فشارهای مکرر باعث خستگی و آسیب بافت‌های پا می‌شود. با گذشت زمان، فشار روی فاشیای پلانتار و مفاصل افزایش یافته و درد پاشنه، به خصوص هنگام صبح، و احساس خستگی و کوفتگی در قوس کف پا ایجاد می‌شود. همچنین التهاب دردناک زیر استخوان‌های جلوی پا (متاتارسالژیا) ممکن است حس شود، گویی روی سنگ‌های ریز راه می‌روید.
راهکارهای محافظت از پا روی پارکت
برای افراد مسن، سازمان بهداشت بالا در سال ۲۰۲۰ هشدار داد که راه رفتن بدون کفش یا فقط با جوراب در خانه خطر سقوط را به شدت افزایش می‌دهد. همچنین افرادی که سابقه التهاب فاشیا، اضافه وزن، شغل ایستاده، بارداری یا دیابت دارند، باید از راه رفتن طولانی بدون کفش روی پارکت اجتناب کنند.
خوشبختانه نیازی نیست برای محافظت از پاها در خانه کفش‌های بیرون را بپوشید. دکتر لاک‌وود توصیه می‌کند از کفش‌های راحتی مخصوص داخل خانه، صندل‌های استراحت یا دمپایی‌هایی استفاده شود که قوس کف پا را حمایت کرده و دارای کفی نرم و ضربه‌گیر باشند. این کفش‌ها باید پایدار و مناسب برای استفاده در داخل خانه باشند.
اگر با وجود این مراقبت‌ها درد پا ادامه داشت، مراجعه به متخصص پا برای بررسی نحوه راه رفتن و دریافت درمان مناسب ضروری است.
